De waarheid gaat over wat media met een stad doen, en Dungeon Crawler Carl laat het ultieme mediaspektakel zien: overleven als realityshow. Matt Dinniman is een stuk ruiger dan Pratchett, maar de spot met publiek, roem en wie er aan het verhaal verdient is net zo scherp.
De bekeerde vampier achter de camera in De waarheid heeft zijn bloeddorst afgezworen, en dat probeert ook het gezin uit Een ongewone familie. Matt Haig maakt er een droogkomische roman van over een familie in een Engels dorp die een geheim moet bewaren.
Gedeeld: met humor, toegankelijk en meerdere vertellers
Wie in De waarheid genoot van Pratchetts commentaar op hoe nieuws en geruchten zich verspreiden, vindt in Hoge omens een ander soort chaos: Pratchett en Neil Gaiman laten engelen, demonen en heksenvoorspellingen door elkaar lopen. Even geestig, met meer vertellers.
Gedeeld: met humor, toegankelijk en meerdere vertellers
Willem van der Woord stuit in De waarheid op een complot en moet uitzoeken wat er echt gebeurde, en Peter Grant doet in Rivers of London hetzelfde, maar dan als agent. Ben Aaronovitch mengt speurwerk en magie in Londen, met een vergelijkbaar droog gevoel voor humor.
In De waarheid zit een journalist met te weinig middelen achter een te groot verhaal aan, en Harry Dresden is in Stormnacht een privédetective in precies die positie. Jim Butcher schrijft harder en sneller, maar de verteller die zichzelf niet al te serieus neemt herken je.
Meneer Prik en meneer Tulp, het huurlingenduo uit De waarheid, hebben een tegenhanger in Niemandsland: twee vreemde, dreigende figuren die Richard Mayhew door verborgen Londen achtervolgen. Neil Gaiman maakt ze griezeliger, maar de zwarte humor is herkenbaar.
De waarheid maakt van een nieuwe uitvinding, de krant, een bron van komische chaos. Clifford Simak doet in Het kabouterreservaat iets vergelijkbaars met wetenschap, met een professor die tussen kabouters en buitenaardse kennis terechtkomt. Licht, geestig en vol ideeën.
Willem van der Woord verdeelt in De waarheid zijn tijd tussen deadlines en levensgevaar, en Kate Connor in Carpe demon tussen schoolritjes en demonenjacht. J. Kenner schrijft luchtig en snel, met dezelfde humor over gewone mensen in buitengewone toestanden.
In De waarheid draaien de dwergen de drukpers en zit er een vampier achter de camera; in het Louisiana van Sookie Stackhouse werken vampiers en gedaantewisselaars ook gewoon naast mensen. Charlaine Harris maakt er een luchtige misdaadroman van. Dit is het vijfde deel.
De waarheid speelt zich af op het randje tussen oude gewoontes en nieuwe uitvindingen. Ilona Andrews zet Op de grens letterlijk op zo'n rand: een strook tussen het gewone Amerika en een magisch land, waar Rose voor haar broertjes zorgt. Romantischer, met evenveel humor.
Gedeeld: met humor, toegankelijk en meerdere vertellers
Het complot tegen de Patriciër in De waarheid laat zien hoe macht achter de schermen werkt. Joe Abercrombie maakt dat in De macht van het zwaard tot hoofdthema, met een folteraar die het vuile werk van de machthebbers opknapt. Veel grimmiger, maar net zo cynisch over wie de touwtjes in handen heeft.
Gedeeld: met humor, toegankelijk en meerdere vertellers