Zoals De straatvogel de Wallen laat zien door de ogen van twee nuchtere rechercheurs, laat Padura Havana zien door zijn melancholieke Mario Conde. Allebei meer stadsportret en zedenschets dan puzzel, met ruimte voor twijfel over wat recht is.
Gedeeld: literair, politieonderzoek en wie-heeft-het-gedaan
Wie de rare zijpaden van Grijpstra en De Gier waardeert, zit goed bij de dromerige commissaris Adamsberg. Vargas schrijft net zo eigenzinnig: vreemde tekens op straat, weinig haast, en humor die ontstaat uit hoe de speurders naar de wereld kijken.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en wie-heeft-het-gedaan
De dode pooier in De straatvogel brengt je bij de handel in vrouwen, en daar begint Donna Leon ook. Commissario Brunetti stuit op hetzelfde soort uitbuiting, alleen dan vanuit Venetië, met een rechercheur die net zo moe wordt van wat hij ziet.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en wie-heeft-het-gedaan
Van de Wetering en Sjöwall en Wahlöö kijken allebei kritisch naar de stad achter het politiewerk. Waar Grijpstra mijmert over goed en kwaad op de Wallen, doet het Stockholmse team van Martin Beck geduldig speurwerk, met een droge, sombere toon.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en wie-heeft-het-gedaan
De straatvogel zoekt de dader tussen pooiers, buren en een oude genezer; Nesser houdt het kleiner, met bijna alles rond één man die zich niets herinnert. Wat blijft is de ironie van een hoofdinspecteur die zijn twijfels hardop uitspreekt.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en wie-heeft-het-gedaan
Morse en Lewis zijn net zo'n ongelijk duo als Grijpstra en De Gier: de een eigenwijs en belezen, de ander praktisch. Dexter speelt meer met valse sporen en raadsels, terwijl De straatvogel vooral om sfeer en morele vragen draait.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en wie-heeft-het-gedaan
Na de Amsterdamse steegjes van De straatvogel is dit een stillere omgeving: een laboratorium in de Fens. P.D. James bouwt net zo rustig op, met aandacht voor de mensen rond het slachtoffer, en Dalgliesh is even beschouwend als de commissaris van Van de Wetering.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en wie-heeft-het-gedaan
Leg je de humor van Grijpstra en De Gier naast die van Persson, dan herken je dezelfde scheve blik op de politie zelf. Hier ligt een oude rechercheur in het ziekenhuis te puzzelen, in plaats van op straat te lopen, en de spot is nog scherper.
Oom Wisi en zijn tamme gier maken van De straatvogel een boek over schuld en vergelding, en die morele vraag stelt Fossum ook. Haar Sejer heeft de rust van de Amsterdamse commissaris, maar dan in Noorse bossen in plaats van op de Wallen.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en wie-heeft-het-gedaan
Waar oom Wisi in De straatvogel een Surinaamse gemeenschap in Amsterdam opent, kijkt Arne Dahl naar hoe de Zweedse politie omgaat met een Afrikaanse vluchteling. Allebei politieromans die de vraag stellen wie er eigenlijk beschermd wordt, al is Dahl grimmiger.
Na de rauwe Wallen van De straatvogel is Ngaio Marsh een klassiekere keuze: deftige Londense kringen, een staatsbezoek en een inspecteur met goede manieren. Wat ze delen is de geduldige ondervraging en een flinke dosis ironie over de betrokkenen.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en wie-heeft-het-gedaan
Peter Robinson laat zijn DCI Banks net als Grijpstra en De Gier vooral praten met mensen die iets weten maar het niet zeggen. Het Yorkshire van Banks is landelijker en somberder dan het Amsterdam van Van de Wetering, met minder humor en meer ingehouden emotie.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en wie-heeft-het-gedaan