Abercrombie kijkt net zo nuchter naar oorlog als Erikson: soldaten zijn moe, bevelhebbers ijdel en niemand vecht voor een mooi ideaal. Je wisselt tussen een barbaar op de vlucht, een inquisiteur met een kapot lijf en een verwende officier. Minder massaal dan de mars van Coltaine, wel even wrang.
Gedeeld: expliciet geweld, duister, meerdere vertellers en oorlog
Felisin leert hard dat een adellijke naam je niet beschermt, en de kinderen van het huis Stark krijgen bij Martin dezelfde les. Hij vertelt per hoofdstuk vanuit iemand anders en is even ongenadig voor zijn personages. De strijd speelt zich hier wel meer af aan het hof dan in het veld.
Gedeeld: duister, expliciet geweld, meerdere vertellers, emotioneel en epische wereld
Een continent dat in brand vliegt terwijl een meisje er haar weg doorheen moet vinden: Ciri heeft iets van Felisin, al is zij beter bewapend. Sapkowski toont de oorlog met Nilfgaard via boodschappers, spionnen en vluchtelingen. Je hebt Het bloed van de elfen nodig om de namen te kunnen plaatsen.
Gedeeld: oorlog, duister, emotioneel en epische wereld
Wie buiten de beschermtekens overnacht, haalt de ochtend niet. Die dreiging van elke nacht opnieuw geeft hetzelfde opgejaagde gevoel als de vluchtelingenstoet door de woestijn. Arlen, Leesha en Rojer groeien op in dorpen die zich hebben neergelegd bij de demonen. Eenvoudiger verteld, met een even hoge tol.
Gedeeld: beklemmend, expliciet geweld, duister, spanning en meerdere vertellers
Een bezet koninkrijk en een troonopvolger die in een gevangeniskuil tussen moordenaars moet overleven: Weeks zoekt dezelfde ondergrens op als Erikson in de mijn van Felisin. Daartegenover staat huurmoordenaar Kylar, die eigenlijk wil stoppen. Vlotter en minder gelaagd; dit is deel twee, na De weg van schaduw.
Gedeeld: duister, expliciet geweld, beklemmend, snel tempo en spanning
Hoe ziet een land eruit als de legers zijn doorgetrokken? Martin loopt in dit vierde deel langs verbrande dorpen, opgeknoopte deserteurs en overlevenden die niemand meer vertrouwen. Het sluit aan bij wat Erikson langs de vluchtroute laat zien, maar het tempo ligt lager en er wordt meer gepraat dan gevochten.
Gedeeld: oorlog, duister, meerdere vertellers, literair en epische wereld
Een expeditie dwars door een vijandig binnenland, met steeds minder mensen en steeds minder voorraden: die lijn uit Ryans boek doet aan de tocht van Coltaine denken. Ernaast lopen een spionageverhaal en een zeeoorlog met stoomschepen. De magie komt uit drakenbloed en volgt vaste regels.
Gedeeld: oorlog, spanning, uitgewerkt magiesysteem, meerdere vertellers en expliciet geweld
Bij Kay kost redding altijd iets, en wie het offer brengt weet dat vooraf. Dat gewicht voel je ook bij Erikson, bij elke soldaat die blijft staan zodat anderen kunnen doorlopen. Fionavar is kleiner en mythischer dan de Zeven Steden, met vijf gewone studenten als vertellers en veel minder veldslagen.
Gedeeld: emotioneel, epische wereld, duister, meerdere vertellers en literair
Opstand tegen een rijk dat onoverwinnelijk lijkt, maar dan bekeken vanuit de opstandelingen. Onder een hemel waaruit as valt beramen straatdief Vin en haar leermeester Kelsier de val van de Opperheer. Sanderson is lichter van toon dan Erikson en legt alles uit, wat na de Zeven Steden best prettig is.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, epische wereld, spanning en duister
Feist begon zijn reeks ook met een invasie door een vreemd keizerrijk, alleen zie je die door de ogen van twee jongens uit een kasteel aan de kust. De oorlog duurt jaren en verandert hen allebei. Zachter en overzichtelijker dan het Malazaanse werk, geschikt als je even op adem wilt komen.
Gedeeld: oorlog, epische wereld en uitgewerkt magiesysteem
Lange marsen, uitgeputte reizigers en de vraag of iemand het doel nog haalt: de tocht naar Mordor is de voorvader van Coltaines mars. Tolkien houdt het geweld meer op afstand en laat ruimte voor rust onderweg. Kies dit als je de vriendschap tussen soldaten bij Erikson het mooiste vond.
Gedeeld: epische wereld, oorlog, emotioneel en literair