Cugel noemt zichzelf de Slimme en Locke Lamora zou dat ook kunnen doen: allebei oplichters die zich in een vreemde wereld in de nesten werken. Scott Lynch is langer en meer een kraakverhaal, maar het plezier in een sluwe schurk is hetzelfde.
Wie Cugel graag ziet liegen en stelen, vindt in Slippery Jim diGriz een ruimtevarende neef: Harry Harrison laat zijn oplichter liever banken beroven dan eerlijk werken. Sneller en luchtiger dan Vance, met dezelfde knipoog.
Gedeeld: met humor, moreel grijze hoofdpersoon en snel tempo
Nog een Jack Vance, nu sciencefiction: Kirth Gersen jaagt op een Duivelsprins die bekendstaat om zijn wrede grappen. Dezelfde droge, sierlijke zinnen als in De Ogen van de Overwereld, maar met een wraakverhaal als motor.
Cugels gedwongen tocht onder een rode zon zit vol bizarre ontmoetingen, en Gaiman geeft zijn hoofdpersoon een even vreemde reis langs figuren die nergens anders zouden kunnen bestaan. Gaiman is warmer dan Vance, maar de droge humor deelt hij.
De Ogen van de Overwereld is een reeks losse avonturen onderweg, en zo is De laatste wens ook opgebouwd: korte verhalen over Geralt, die tegen betaling monsters opruimt. Sapkowski is minder spottend dan Vance, maar net zo dubbelzinnig over goed en kwaad.
Ze schreven in heel andere tijden, maar Vance en William Gibson delen een hoofdpersoon die vooral voor zichzelf zorgt. Case is een uitgerangeerde hacker, Cugel een gestrafte dief; Gibson is grimmiger, met evenveel eigen taal.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, epische wereld en literair
Geen held zonder smet: Skilgannon de Verdoemde leeft als monnik na een bloedbad. David Gemmell is ernstiger dan Vance, maar wie van Cugel houdt omdat hij geen nette held is, vindt hier ook een hoofdpersoon met een verleden.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, epische wereld en snel tempo
C.J. Cherryh stuurt net als Vance een gestrafte man op een lange tocht door een oud land: Vanye, een verstoten bastaardzoon, komt aan de zijde van een vrouw uit de legendes. Minder grappig dan Cugels reis, wel met een wereld vol vergane wonderen.
Gedeeld: epische wereld, moreel grijze hoofdpersoon en spanning
Voor wie bij Vance vooral de reis door een kleurrijk land leuk vond: David Eddings stuurt boerenjongen Garion op weg met zijn strenge tante Pol. Eddings is warmer en braver dan Vance, maar de spitse dialogen maken het net zo vermakelijk.
Cugel heeft een venijnig wezentje in zijn lijf dat hem opjaagt, Mia Corvere heeft een schaduw die met haar meereist. Jay Kristoff schrijft brutaler en bloediger, met de sardonische verteltoon die ook Vance zo eigen is.
Na Cugels jacht op een magisch oog past een Nederlandse roman over een spreukenschrijver: Mauric Dystergroeve werkt in Revantijn op bestelling. Paul Evanby houdt net als Vance van ouderwetse, rijke woorden en een wereld met vreemde gewoonten.
Gedeeld: epische wereld, literair en uitgewerkt magiesysteem