Het titelverhaal van De Loo draait om vier vrouwen in een trein; Capote volgt Holly Golightly door het New York van de oorlogsjaren. Allebei maken ze van een paar alledaagse scènes iets onverwachts, Capote met meer glamour.
Een toevallige ontmoeting die heel anders uitpakt dan gedacht: dat deelt het titelverhaal van De Loo met de acht verhalen van Koch. Kort, toegankelijk en met een venijnige wending.
Vijftien verhalen van Griet Op de Beeck, elk op het moment dat een leven kantelt. Net als De meisjes van de suikerwerkfabriek een bundel waarin gewone mensen in een paar bladzijden iets meemaken dat alles verandert.
Een groep jonge vrienden zit 's avonds op de dijk en zweert de wereld te bestormen. Nescio schrijft net als De Loo over een groepje dat samen sterk lijkt, met weemoed en humor, en het is kort genoeg voor een avond.
Alle korte verhalen van Wolkers in één band, met titels als Serpentina's petticoat. Wie de scherpe, soms wrede wendingen in de bundel van De Loo waardeerde, vindt bij Wolkers dezelfde onverbloemde blik op mensen.
De werkende vrouwen uit het titelverhaal van De Loo laten zich door een jonge conducteur niets wijsmaken. Bervoets geeft een even eigenzinnige stem aan een jonge vrouw uit Amsterdam-Noord met een grote liefde voor een zangeres; toegankelijk en grappig.
Vrouwen die elkaar treffen en waarbij een gewoon gesprek ontspoort, dat is het hart van De Loo's titelverhaal en ook van deze moeder-dochterroman van Gerritsen. Droog, snel en met dialogen die steeds ongemakkelijker worden.
Bij De Loo slaat een kleine botsing in de trein om in iets heel anders; bij Gerritsen ontdekt Tomas op de ochtend na zijn bruiloft dat zijn vrouw is verdwenen. Allebei kort, droog en met een situatie die snel ontspoort.
De vier vrouwen bij De Loo gaan een grens over die ze zelf niet hadden voorzien; Mensje van Keulens Bleeker loopt op een zomerdag weg bij vrouw, kinderen en baan. Ook een debuut, psychologisch scherp en goed leesbaar.
Een Zeeuwse jonge vrouw die boven iedereen uittorent en in Parijs in een rijke familie belandt: Hermans op zijn lichtst. Wie bij De Loo genoot van de vaart en de spot met mensen die zichzelf belangrijk vinden, zit hier goed.
Net als De Loo debuteerde Benali met een boek waarin een gewone situatie in korte tijd ontspoort. Hier is het een Marokkaanse bruiloft zonder bruidegom, en een jongen die hem moet terughalen; vlot, grappig en met een scherpe rand.
Wat in de trein bij De Loo begint als zelfverdediging en omslaat, vind je bij Verhulst terug in een oude Vlaming die zijn huwelijk ontvlucht met een list. Tragikomisch, kort en met een hoofdpersoon die je half bewondert en half vreest.