Athena zoekt in De heks van Portobello naar haar herkomst en naar iets bovennatuurlijks, en dat doet de vijftienjarige Kafka bij Murakami ook, op zijn eigen manier. Twee verhaallijnen in plaats van een koor van getuigen, maar dezelfde mengeling van zoektocht en mystiek.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere vertellers
Coelho laat het verhaal van Athena door steeds andere mensen vertellen; Murakami zet twee totaal verschillende werelden naast elkaar die langzaam naar elkaar toe groeien. Vreemder en speelser dan Portobello, en net zo gericht op wat je niet kunt verklaren.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere vertellers
Waar Coelho iedereen uit het leven van Athena aan het woord laat, springt Haddon tussen de hoofden van één familie tijdens een week op het platteland. Minder spiritueel, wel net zo goed in hoe mensen elkaar anders zien dan ze zichzelf zien.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Een adoptie en een verloren band met de familie: wat Athena drijft, drijft ook de personages van Hosseini, verspreid over decennia en landen. Net als bij Coelho vertellen steeds andere stemmen een stuk van het verhaal, alleen met meer drama.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Ook Koch bouwt zijn roman op uit wat verschillende mensen over één figuur vertellen, al is dat hier een crimineel met schrijftalent in plaats van een vrouw met een gave. Scherper, cynischer en spannender dan Coelho, met dezelfde vraag wie iemand nu echt is.
Gedeeld: literair, meerdere vertellers en psychologisch
Na de vele stemmen rond Athena is dit een kleinere kring: twee broers die om beurten vertellen hoe ze rouwen en liefhebben. Rooney mist de mystiek van Coelho, maar laat even goed zien hoe anders twee mensen naar hetzelfde leven kijken.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
De heks van Portobello gaat over een vrouw met een gave die door anderen wordt beschreven; Donoghue geeft in deze sprookjes juist de vrouwen zelf het woord, de ene vertelster na de andere. Korter, poëtischer en feministischer dan Coelho.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Coelho laat ouders, collega's en vrienden over Athena vertellen; Abdolah doet iets vergelijkbaars met een rij dorpelingen langs de IJssel en de nieuwkomers die er komen wonen. Lichter van toon en Hollandser, met dezelfde vraag hoe je ergens thuis raakt.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Het leven van Athena draait om wat er bij haar geboorte gebeurde, en ook bij Siebelink rust een oud familiegeheim zwaar op de hoofdpersoon. Ingetogener en Hollandser dan Coelho, met een oude man die terugkijkt in plaats van een koor van getuigen.
Athena groeit op in Beiroet, en daar begint ook deze familiesaga van Lemaitre, rond een zeepfabriek en kinderen die elk een eigen kant op gaan. Steeds een ander familielid staat centraal, net zoals Coelho zijn verhaal over veel stemmen verdeelt.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Coelho beschrijft één leven door veel ogen; Op de Beeck geeft vijftien mensen elk een eigen verhaal op het moment dat alles verschuift. Losser van vorm dan Portobello, maar even gevoelig voor de keuzes die een leven bepalen.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Dijkshoorn laat Wim Beest net als Coelho zijn Athena vooral zien door de ogen van de mensen om hem heen, omdat hij zelf niet te vangen is. Een rauwere, muzikale roman, zonder de mystiek van Portobello maar met dezelfde opbouw.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers