Waarom deze past
Bij Calvino stranden reizigers die hun spraak kwijt zijn in een kasteel en vertellen ze hun levens via tarotkaarten. Net als in Een kus voor de heks haken de verhalen in elkaar en voelen ze als oude sprookjes, alleen nog speelser en raadselachtiger.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere vertellers
Waarom deze past
Paulo Coelho laat ouders, een ex-man en vrienden om beurten vertellen over Athena, een vrouw die als heks wordt gezien. Donoghue geeft ook steeds een andere vrouw het woord. Minder sprookje, meer spirituele zoektocht, met dezelfde vrouw in het middelpunt.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Waarom deze past
Elizabeth Strout bouwt haar boek uit verhalen die elk een ander leven in een kustplaatsje in Maine tonen, met Olive steeds in beeld. Net als bij Donoghue vormen losse verhalen samen één geheel. Realistisch in plaats van sprookjesachtig, met een scherpe blik op vrouwen.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Waarom deze past
Rachida Lamrabet laat mensen elkaar kruisen in de bus, een bejaardentehuis of op een trouwfeest, waarna elk zijn eigen weg gaat. Die verhalen die elkaar raken lijken op de doorgegeven stemmen bij Donoghue, in een hedendaags Vlaams decor.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Waarom deze past
Hanna Bervoets schrijft veertien verhalen over hoe mensen zich tot elkaar verhouden, van geliefden tot ouders en kinderen. Waar Donoghue sprookjes omdraait, kijkt Bervoets naar het heden, met dezelfde aandacht voor wat iemand zoekt bij een ander.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Waarom deze past
Zadie Smith schakelt in deze verhalenbundel vrij tussen genres, tijden en perspectieven. Dat speelse lijkt op de manier waarop Donoghue bekende sprookjes laat kantelen. Wat grilliger dan Een kus voor de heks, met een andere vorm per verhaal.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere vertellers
Waarom deze past
Virginia Woolf laat zes vrienden in afwisselende monologen hun leven vertellen, van kindertijd tot ouderdom. Net als bij Donoghue schuift het woord steeds door naar een ander. Poëtischer en trager, zonder sprookjesdecor, maar met hetzelfde spel met stemmen.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Waarom deze past
Zadie Smith volgt vier mensen die in de jaren zeventig opgroeiden in het woonproject Caldwell in Noordwest-Londen, elk in een eigen deel. Wie bij Donoghue hield van verhalen die elkaar raken, vindt dat hier in een stadsroman, met dezelfde aandacht voor vrouwen.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Waarom deze past
De dertien sprookjesvrouwen bij Donoghue vragen zich af wat ze bij een ander zoeken, geborgenheid of macht. Adichie stelt die vraag aan vrouwen van nu, elk met een eigen deel van het boek. Realistisch en hedendaags, met dezelfde aandacht voor vriendschap tussen vrouwen.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Waarom deze past
Murakami wisselt twee verhaallijnen af, waarvan één begint met een vijftienjarige die van huis wegloopt. De sfeer is die van een sprookje waarin alles kan, iets wat Donoghue ook opzoekt. Langer en vreemder, met dezelfde logica van droom en fabel.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere vertellers
Waarom deze past
Oek de Jong schrijft twee novellen over inkeer en een nieuw begin. Wie bij Donoghue de vrouwen volgde die een uitweg zoeken uit hun lot, vindt hier hetzelfde thema in een sobere, Nederlandse vorm. Korter en ingetogener dan de sprookjesbundel.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere vertellers
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
