Net als De fonteinen van het paradijs wisselt Le Guin twee verhaallijnen af en stelt ze grote vragen over wat een samenleving drijft. Een anarchistische gemeenschap op een kale planeet in plaats van een lift naar de ruimte, en literairder van toon.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere tijdlijnen
Twee tijden die elkaar raken: Liu Cixin begint in 1967 bij de jonge Ye Wenjie en springt dan vooruit, zoals Clarke de oude koning naast ingenieur Morgan zet. Ook hier staat wetenschap centraal, met een flinke dosis geschiedenis.
Gedeeld: langzaam opbouwend, meerdere tijdlijnen en literair
Een man die in de Amerikaanse Burgeroorlog vocht en er een eeuw later nog jong uitziet: Simak verbindt verleden en toekomst op één plek, net als Clarke met zijn heilige berg. Rustig en bespiegelend, zonder enige haast.
Meer Clarke met een groot idee en een lange adem: reusachtige schepen hangen ineens boven de wereldsteden, net als de eerste raketten klaar zijn. Waar De fonteinen draait om één bouwwerk, gaat dit over de hele mensheid, met dezelfde verwondering.
Geschiedenis die anders liep: bij Philip K. Dick hebben Duitsland en Japan de oorlog gewonnen. Wie in De fonteinen het verhaal van de oude koning naast de toekomst waardeerde, vindt hier een literaire roman waarin het verleden net zo zwaar weegt.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en historische setting
Bradbury vertelt over de mensen die tussen 1999 en 2026 naar Mars komen, in korte stukken die samen een geschiedenis vormen. Net zo bespiegelend als De fonteinen van het paradijs en net zo bezig met wat vooruitgang kost.
Rond het jaar 4000 droomt een bioloog het hele leven van een gewone Engelsman: Wells laat net als Clarke een verre toekomst en een ver verleden naast elkaar bestaan. Trager en maatschappelijker, met minder techniek.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en historische setting
Een astronoom en een taalkundige worden boezemvrienden: Mulisch schrijft net als Clarke over de verbinding tussen hemel en aarde, maar dan als grote roman over vriendschap en toeval. Veel dikker en literairder, met dezelfde ambitie.
Het reisverslag van een negentiende-eeuwse Perzische sjah en een docent in het Amsterdam van nu: Abdolah wisselt twee tijden af zoals Clarke de oude koning en ingenieur Morgan. Geen sciencefiction, wel dezelfde blik op oude culturen en nieuwe ambities.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere tijdlijnen
Een man die op Mars werd opgevoed en voor het eerst naar de aarde komt, kijkt met andere ogen naar onze gewoonten. Dat past bij de botsing tussen de ingenieur en de monniken op Taprobane, al is Heinlein spottender.
Een doofstomme vader die zijn leven in een zelfbedacht spijkerschrift vastlegt: ook hier lopen een oud verhaal en het heden door elkaar. Geen techniek, wel net als bij Clarke een verleden dat het nieuwe kleurt, verteld met veel geduld.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere tijdlijnen