Rachel Vinrace vaart op het schip van haar vader naar Zuid-Amerika, en net als Dawoed ziet ze een ander continent terwijl haar hoofd vol zit met haar oude leven. Woolf schrijft langzamer en meer van binnenuit, maar de reis als spiegel van wat je meeneemt is dezelfde.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Dawoed praat elke nacht tegen vrienden die hij kwijtraakte, en ook Bernlef schrijft over trouw aan iemand die er niet meer is. Een vriend krijgt de taak om het werk van een overleden schilder vast te leggen, en dat rustige, zorgvuldige kijken past bij Abdolahs toon.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Hemingways postume roman in drie delen rond de schilder Thomas Hudson speelt, net als de reis van Dawoed, ver van huis in een zonnig decor. Hij bouwt nog trager op, met de emotionele lading die ook Abdolahs reisroman draagt.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
De nachtelijke verslagen van Dawoed zijn een manier om het verleden levend te houden, en Japin laat een stervende Italiaanse filmmaker precies dat doen met zijn laatste film. Beide romans gaan over herinneren als daad van liefde, traag en met gevoel verteld.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Abdolahs journalist reist rond met een schuldgevoel dat hem nergens echt laat aankomen. Wieringa's debuut kijkt naar een jonge afwasser die evenmin zijn plek vindt, al blijft hij juist op een vaste plek staan. Allebei rustige, gevoelige portretten van een man die zoekt.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Wie bij De droom van Dawoed vooral het gemis voelde, kan bij Siebelink terecht: zijn hoofdpersoon raakt als kind zijn moeder kwijt en draagt dat verlies zijn hele jeugd met zich mee. Het tempo is even rustig, de setting veel Hollandser.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Schrijfster Lotte hoort dat haar hart het langzaam opgeeft, en dat zet haar aan tot terugkijken. Wie bij Dawoed de nachtelijke gesprekken met het verleden raakten, vindt bij Palmen een even beschouwende hoofdpersoon, met meer filosofie en minder reislust.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Dawoed mist zijn vrienden, Zilver mist zijn ouders: allebei hoofdpersonen die gevormd worden door wie er niet meer is. Waar Abdolah reist, blijft Van Dis dicht bij een harde jeugd op een kostschool, met dezelfde literaire zorg.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Ook bij Japin raakt iemand gestrand op een plek die niet de hare is, zoals de journalist van Abdolah door Zuid-Afrika zwerft. Zijn twee novellen draaien om muziek en theater, kort en sfeervol, met de ingetogen emotie die De droom van Dawoed ook heeft.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Student Dius biedt zijn docent Anton zonder voorbehoud zijn vriendschap aan. Hertmans schrijft net als Abdolah over vriendschap als iets wat je leven blijvend kleurt, in een langzaam opbouwende roman met veel ruimte voor wat er tussen twee mensen gebeurt.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waar Abdolah een man door een vreemd land laat reizen, laat Waterdrinker een jongen 's winters ronddolen in het lege hotel van zijn familie aan zee. Twee boeken over een plek die tegelijk thuis en vreemd voelt, rustig opgebouwd en vol gemoed.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Schrijver Buddy Glass vertelt in twee lange verhalen over zijn broer Seymour. Zoals Dawoed zijn vrienden van vroeger toespreekt, probeert Buddy zijn broer in woorden te vangen. Salinger is speelser en Amerikaanser, maar even literair.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair