Net als De dikke bende van De Korenwolf een bundel met nieuwe verhalen over vaste personages. Mirjam Mous schrijft net zo vrolijk en knus, voor kinderen die graag terugkeren naar figuren die ze al kennen.
Nina en haar familie wonen in het hotel van haar ouders, de hoofdpersoon van Do van Ranst is net verhuisd naar een nieuw dorp. Ook dit is een bundel met losse verhalen, net zo makkelijk per avond voor te lezen.
Nina, Eefie en Joost hoeven niet te zoeken naar gezelschap; in dit korte boek van Rindert Kromhout is de verlegenheid juist het verhaal. Voor iets jongere lezers dan Vriens, met dezelfde zachte humor.
Ook bij Sanne Rooseboom heet het meisje Nina, en ook zij steekt haar neus in andermans zaken. Een avontuur met een gezin in het middelpunt, iets fantasierijker dan het hotelleven van de Korenwolf-bende.
De ondernemende oma is de ster van de Korenwolf-bende. Bij Erna Sassen schudt een opa de boel op bij een meisje dat zich verveelt: grootouders die het verschil maken, met veel humor en een warm hart.
De dolle avonturen in het hotel van Nina's ouders vragen om een boek met net zoveel onzin. Sjoerd Kuyper begint met een onmogelijke geboorte en bouwt daar een dwaas verhaal op, grappig voor kinderen en voorlezers.
De drie verhalen in De dikke bende van De Korenwolf lezen het fijnst één per avond. Marga Minco schreef ook kinderverhalen die zo werken, rustiger van toon dan het hotelgezin van Vriens en mooi geïllustreerd.
Een eigen club met eigen regels, zoals de bende van De Korenwolf: Erna Sassen schrijft over een heksenclub die bedreigd wordt door een verhuizing. Grappig en knus, over vrienden die elkaar niet willen kwijtraken.
De kinderen van De Korenwolf trekken altijd samen op, en dat doen deze twee vrienden van Rindert Kromhout ook. Korte, knusse verhalen voor de jongere broertjes en zusjes van wie Vriens leest.
Wie in de Korenwolf-verhalen vooral om oma moest lachen, vindt bij Godfried Bomans een al even eigenzinnige oudere hoofdpersoon. Een klassieker uit een andere tijd, maar met dezelfde losse avonturen en dezelfde warmte.
Losse verhalen rond één jongen, zoals de Korenwolf-bundel losse avonturen rond één familie verzamelt. Ian McEwan schreef het luchtig, met af en toe een serieuzere ondertoon, net als de verdrietige momenten bij Vriens.
Puberbroer Pepijn moppert, maar het meisje bij Ted van Lieshout zegt alles gewoon hardop. Een eigenwijze hoofdpersoon met dezelfde vrolijke chaos als bij de Korenwolf-bende, en net zo leuk om voor te lezen.