Teddie en Maud doen alles samen, en dat geldt ook voor Bil en Wil, twee beste vrienden die geen stap zonder elkaar zetten. Kortere zinnen en eenvoudiger verhalen, dus fijn voor wie net zelf leest of een jonger broertje heeft om aan voor te lezen.
Net als 4ever maf is dit een bundel losse verhalen rond één vrolijke hoofdpersoon. Waar Teddie stoer rondrijdt in haar Tedmobile, speelt Dina overal toneel, en ook zij moet haar draai vinden in een omgeving die nog nieuw is.
Ook hier staat een vriendschap centraal die tegen een stootje kan: Loes test haar vieze brouwsels op Jurriaan, en toch blijft hij haar beste vriend. Iets brutaler en gekker dan de verhalen over Teddie en Maud, met dezelfde knusse toon.
Wie de dropping en het visuitje met de vader van Maud leuk vond, vindt hier drie verhalen vol familie-uitjes en plannetjes. Nina, Eefie, Joost en hun ondernemende oma vormen een bende die net zo graag lacht als Teddie en Maud.
Teddie laat zich door niemand iets wijsmaken, en Herrie ook niet: zij praat expres hard, want wie fluistert wordt niet gehoord. Een meisje met een grote mond en een warm hart, verteld met dezelfde vrolijke vaart als de Maffe meiden.
Teddie in haar rolstoel en Ariane, een zebra in de klas van juf Cato: in beide boeken is anders zijn gewoon een deel van het verhaal. Gideon Samson schrijft het met droge humor en geeft je iets meer om over na te denken dan 4ever maf.
Uitzoeken wie Teddie stiekem bewondert is een klein speurtochtje, en ook in dit derde Ministerie-deel lost een groepje kinderen samen een raadsel op. Sanne Rooseboom houdt de toon net zo licht, met vriendschap als stevige basis.
Teddie en Maud halen graag gekke dingen uit, maar Floddertje en haar hond Smeerkees maken er pas echt een zootje van. Een klassieker van Annie M.G. Schmidt met korte, losse verhalen, net zo makkelijk om er eentje voor het slapengaan te lezen.
De vreemde vangst bij het vissen met de vader van Maud laat zien dat ook volwassenen voor flink wat gekte zorgen. Bij Erna Sassen is het opa John, die met een vetgemest biggetje een prijs wil winnen en zich daar volledig op stort.
Pa Pinkelman is een lieve oude man die net als Teddie en Maud overal vrolijk in stapt zonder lang na te denken. Godfried Bomans schreef het lang geleden, maar de grappen werken nog altijd, ook om samen hardop te lezen.
Teddie heeft haar Tedmobile, Bobbel woont met haar ouders in een bakfiets: allebei maken ze van een ongewoon voertuig iets vanzelfsprekends. Joke van Leeuwen schrijft speelser en tekent er zelf bij, maar het plezier is hetzelfde.
De dropping, het geheime bewonderaarsraadsel en het visuitje: 4ever maf zit vol plannetjes die Teddie en Maud samen uitbroeden. Bij Vriens is het een broer-en-zusduo dat zo te werk gaat, geschikt voor kinderen die een paar jaar jonger zijn.