van Valérie Perrin
Kenmerkend: emotioneel, toegankelijk en knus.
Rachel Joyce
Waarom deze past
Queenie ligt in een hospice en kijkt terug op een leven vol verzwegen liefde, net zoals Violette tussen de graven haar eigen verleden ordent. Beide boeken gaan over rouw en tweede kansen, warm verteld en met een glimlach tussen de tranen door.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Lise zoekt hoe je moet leven met wat je is overkomen, en dat zoeken klinkt even eerlijk als bij de kerkhofbeheerder van Perrin. Griet Op de Beeck schrijft dichter op de huid en Vlaamser van toon, met minder dorpsleven en meer binnenwereld.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en literair
Rachel Joyce
Waarom deze past
Perrin wisselt Violettes heden af met haar jaren ervoor; Rachel Joyce doet dat met een schooljongen in 1972 en een eenzame volwassene. Langzaam merk je hoe die twee lijnen met elkaar te maken hebben, en het gemis eronder is even groot.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en meerdere tijdlijnen
Waarom deze past
Voor wie bij Perrin vooral de stille terugblik waardeerde: Siebelink volgt een oude man op oudejaarsnacht in een leeg familiehuis. Hollandser en ingetogener, maar ook hier komt een verzwegen familiegeschiedenis pas stukje bij beetje boven.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en familiegeheim
Waarom deze past
Bij Violette zet een vraag over de as van een moeder alles in gang; bij Benali is het een vader die zijn zoon iets vraagt over zijn moeder. Een vervreemde fotograaf gaat terug naar een familie die hij ontgroeide, teder en zonder haast.
Gedeeld: familiegeheim, langzaam opbouwend en emotioneel
Adriaan van Dis
Waarom deze past
Perrin laat zien hoe verdriet van de ene generatie de volgende kleurt, en Adriaan van Dis doet dat vanuit een jongen van negen die bij opa en oma woont. Zijn zinnen zijn literairder, het Indische oorlogsverleden zwaarder dan een Frans dorpskerkhof.
Gedeeld: emotioneel, meerdere tijdlijnen en literair
Waarom deze past
De twaalfjarige Lou ziet scherper dan de volwassenen wat er tussen hen misgaat. Waar Violette als buitenstaander het verdriet van kerkhofbezoekers opvangt, kijkt Lou van onderaf naar haar eigen familie: kleiner van schaal, even gevoelig.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Een ernstig zieke oud-leraar klassieke talen blikt terug op wat hij in zijn leven heeft laten liggen. Tessa de Loo vertelt net zo bedachtzaam als Perrin over sterfelijkheid en spijt, met meer ruimte voor reflectie dan voor dorpsfiguren.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Rouw als iets wat je jarenlang meedraagt: dat verbindt Violette met de student Toru, die na de dood van een vriend niet loskomt van diens meisje. Murakami is melancholieker en Japanser, maar neemt net zo de tijd voor verlies en liefde.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Violette schrijft in schriftjes alles op over wie er begraven wordt; Abdolahs verteller, een Perzische koffieverkoper in Amsterdam, schrijft 's avonds over zijn eigen verleden. Een bedachtzaam, toegankelijk boek over herinneren als manier van overleven.
Gedeeld: toegankelijk, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Een huis bij een kerkhof, een leeg hotel in Zandvoort buiten het seizoen: beide boeken leven van zo'n stille plek vol geesten van vroeger. Waterdrinker kijkt door de ogen van een elfjarige jongen, weemoedig en met droge humor.
Gedeeld: langzaam opbouwend, emotioneel en literair
Waarom deze past
Maarten groeit op in een streng gereformeerd dorp aan de Waterweg en draagt als bioloog een oud verlies met zich mee. Een Hollandse klassieker over eenzaamheid en herinnering, soberder dan Perrin, met dezelfde aandacht voor wat iemand stil met zich meedraagt.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
