Het vervolg op De Angstaanjager: Mara is inmiddels zijn leerling en ziet van dichtbij hoe de geheimzinnige jongen mensen met iets op hun geweten voor een keuze zet. Lees het direct erna als je wilt weten waar haar rol naartoe gaat.
Mara wordt wakker in een mistig veld, Nora op een kerkhof, en geen van beiden weet hoe ze daar kwam. Becca Fitzpatrick mengt dat raadsel met een bovennatuurlijke liefdesgeschiedenis; minder grimmig dan Grant, met meer romantiek. Een laat deel uit haar reeks, dus begin bij het eerste boek.
Ook Chleo van Doren ontwaakt op een plek die ze niet kent: een vochtige garage, samen met negen vreemden. Net als in De Angstaanjager moet ze uitzoeken waarom juist zij daar is; Daniëlle Bakhuis schrijft rauwer en sneller.
Mara krijgt in de mist te horen dat ze dood is; Sander hoort van een vreemde aan zijn voordeur dat hij nog veertien dagen heeft. Evert Hartman houdt het bij één jongen en één aftelling, een stuk kleiner dan Grant, maar de onrust zit er net zo goed in.
De Angstaanjager straft mensen voor hun fouten; in Twee seconden leeft Thomas met de gevolgen van één telefoontje achter het stuur. Elle van den Bogaart maakt van schuld een psychologisch verhaal, zonder bovennatuurlijke laag.
Martin Hopkins belandt na de dood van zijn ouders bij een oude vrouw op een vervallen boerderij, en voelt al snel dat daar iets niet klopt. Anthony Horowitz gebruikt net als Grant een gewone tiener die in een griezelverhaal terechtkomt.
Wie bij De Angstaanjager het gevoel van iets bovennatuurlijks net om de hoek waardeerde, krijgt in Moordmeiden van Mirjam Mous twee vriendinnen van wie er één in tarot, pendelen en zwarte magie gelooft. Luchtiger van toon, wel met een donker randje.
Darren Shan vertelt hier de jeugd van vampier Larten Crepsley, een twaalfjarige fabrieksjongen die een donker pad op gaat. Net als in De Angstaanjager krijgt een jongere een rol in een griezelige wereld; het begin van een vierdelige saga.
Ook Vesper zit vast, al lijkt haar luxe cruiseschip in niets op het mistige veld waar Mara ontwaakt. Maren Stoffels houdt het realistisch, maar het idee dat je geen kant op kunt, delen beide boeken.
Wie bij Grant genoot van dat eerste hoofdstuk zonder houvast, kan bij Aline Sax terecht. Haar Elisabeth komt bij op een luchthaven die alleen nog onderdak biedt aan een paar overlevenden; somberder sciencefiction, zonder spookachtige gids.
De Angstaanjager draait om fouten die je niet meer kunt terugdraaien. Marlies Slegers maakt dat heel concreet: Coco stuurt Nick een naaktfoto op zijn belofte dat hij die wist. Realistisch en snel, zonder bovennatuurlijke laag.
In De Angstaanjager moet Mara toekijken hoe anderen hun ergste angst beleven; in Gegijzeld van Evert Hartman houden twee gewapende mannen een school vast. Geen bovennatuurlijk element, wel dezelfde benauwenis.