Schrijvers zoals Michael Grant
-
James Dashner
Waarom deze past
De labyrintrenner van James Dashner begint net als Gone met jongeren die zonder volwassenen opgesloten zitten achter muren en zelf een samenleving moeten opbouwen. Dashner draait meer om het raadsel van het doolhof, Grant meer om macht en krachten, maar de spanning van wie de leiding neemt is dezelfde.
-
Suzanne Collins
Waarom deze past
Suzanne Collins laat in De hongerspelen net als Grant zien hoe ver jongeren gaan als ze moeten overleven, en wie er dan de baas wordt. Collins volgt één heldin in een wreed spel, Grant een hele stad vol kinderen, maar allebei schrijven ze hard en zonder de lezer te sparen.
-
Neal Shusterman
Waarom deze past
Neal Shusterman bedenkt net als Grant een opzet die je meteen niet meer loslaat, zoals in Gesplitst, waar ongewenste tieners als donor worden uit elkaar gehaald, of Dor, over een stad zonder water. Shusterman is filosofischer, Grant actievoller, maar het morele dilemma onder druk delen ze.
-
Patrick Ness
Waarom deze past
In Het mes dat niet wijkt van Patrick Ness groeit Todd op in een stadje zonder vrouwen, waar iedereen elkaars gedachten hoort. Net als bij Gone ontdekt een jongen dat zijn afgesloten wereld anders in elkaar zit dan gedacht; Ness is literairder en experimenteler met taal, de vaart is vergelijkbaar.
-
Veronica Roth
Waarom deze past
Veronica Roth schrijft net als Grant over jongeren die in een afgesloten stad hun plek moeten bevechten, met leiders die niet te vertrouwen zijn. Inwijding heeft één hoofdpersoon en een liefdesverhaal, Gone een groot ensemble, maar de mix van actie en machtsstrijd ligt dicht bij elkaar.
-
Ruta Sepetys
Waarom deze past
Wie Frontlines las, kan verder met Ruta Sepetys, die de Tweede Wereldoorlog ook door de ogen van jongeren vertelt. Zout van de zee volgt vier jonge vluchtelingen in 1945 op weg naar een schip; Sepetys is ingetogener en historisch nauwgezet, Grant rauwer, maar allebei kijken ze naar oorlog zonder te verbloemen.
Redactie Leesradar Bijgewerkt op