Mara en Bella vallen allebei voor een jongen die gevaarlijk is en dat zelf ook weet. Twilight is zachter en romantischer, Spel van angst donkerder, met een geliefde die anderen bewust laat lijden. De aantrekkingskracht tegen beter weten in is in beide even sterk.
De Angstaanjager en Patch zijn verwant: allebei een ondoorgrondelijke jongen met een verleden waar het meisje pas langzaam achter komt. Becca Fitzpatrick schrijft luchtiger dan Michael Grant, met meer schoolleven en minder morele keuzes rond schuld.
Net als Mara ontdekt Luce stukje bij beetje wie de jongen is op wie ze verliefd wordt, en hoe ver zijn geschiedenis teruggaat. Lauren Kate zet het verhaal op een streng internaat, wat het sfeervoller en geslotener maakt dan het spel in Grants boek.
Wie bij Spel van angst gegrepen werd door een liefde met een duistere kant, vindt die in Harteloos ook, verpakt in Wonderland. Marissa Meyer is speelser en sprookjesachtiger, maar de vraag hoe iemand hard en wreed wordt, staat hier net zo centraal.
Ook Evangeline sluit een deal met iemand die je beter niet kunt vertrouwen, en voelt zich toch tot hem aangetrokken, zoals Mara tot de Angstaanjager. Stephanie Garber kiest voor een sprookjeswereld vol vervloekingen in plaats van Grants spel met angsten.
Meg Cabot geeft Susannah, net als Grant zijn Mara, een bovennatuurlijke taak die ze liever niet had gekregen, en zet er een jongen met een raadselachtig verleden naast. De toon is luchtiger en grappiger dan bij Grant, met spoken in plaats van angsten.
Rose Hathaway en Mara worden allebei opgeleid voor een wereld die gevaarlijker is dan hij lijkt, met een onmogelijke liefde voor degene die hen traint. Academicus Vampyrus heeft meer actie en schoolintriges, Spel van angst meer psychologisch spel.
Wie het duistere randje van Spel van angst zocht, vindt dat bij Mirjam Mous in een herkenbare Nederlandse omgeving. Geen bovennatuurlijke leermeester, wel twee meiden die met tarot en zwarte magie spelen tot de grens tussen spel en ernst vervaagt.
Elena's band met twee vampierbroers heeft dezelfde dreiging als Mara's band met de Angstaanjager: wie je liefhebt, kan ook je grootste gevaar zijn. Dit deel van The Vampire Diaries leest het best na de eerdere boeken, en is minder psychologisch, meer bovennatuurlijke strijd.
Mara is in dienst van de Angstaanjager, en ook bij Kiera Cass staat een meisje in dienst van iets dat groter is dan zijzelf. Grant maakt van die plicht een psychologisch spel, Cass een dromerig verhaal aan zee, maar in beide botst het werk met het hart.
Gedeeld: langzaam opbouwend, romantisch en toegankelijk
Horowitz bouwt, net als Grant, een verhaal rond een oude, duistere macht en een jongere die er langzaam in verstrikt raakt. Er zit geen liefdesverhaal in, wel meer griezelsfeer en een afgelegen boerderij die steeds benauwender voelt.
Liv belandt in dromen waar een groepje jongens een spel speelt dat gevaarlijker blijkt dan het lijkt. Kerstin Gier is lichter en grappiger dan Spel van angst, maar ook hier verliest een slim meisje haar hart in een wereld vol geheimen.