van Haruki Murakami
Kenmerkend: korte hoofdstukken, literair en meerdere vertellers.
Waarom deze past
Na één nacht in Tokio kun je in Kafka op het strand verder met Murakami's gewoonte om verhaallijnen om beurten te vertellen. Langer en grilliger dan After dark, met dezelfde slapende geheimen en een vleugje dreiging.
Gedeeld: meerdere vertellers, literair en duister
Waarom deze past
After dark springt van personage naar personage; Coelho bouwt zijn roman helemaal uit zulke stemmen, van mensen die één vrouw kenden. Spiritueler en minder nachtelijk, maar met hetzelfde puzzelplezier van perspectieven die elkaar aanvullen.
Gedeeld: meerdere vertellers, literair en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Net als After dark wisselt Koch steeds van verteller en laat hij een gewone wereld botsen met een criminele. Kochs toon is cynischer en Nederlandser, Murakami droomachtiger, maar beide boeken laten je de stukken zelf leggen.
Gedeeld: meerdere vertellers, literair en duister
Waarom deze past
In After dark is de ene zus de hele nacht wakker terwijl de andere in diepe slaap ligt; Rooney volgt twee broers die nauwelijks met elkaar praten. Twee romans over familie die naast elkaar leeft en elkaar mist, met afwisselende hoofdstukken.
Gedeeld: literair, meerdere vertellers en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Ook bij Mulisch begint alles op een gewone middag en loopt het steeds verder uit de hand. Een vroege, wonderlijke roman die net als After dark de grens tussen alledaags en onwerkelijk opzoekt, maar dan met Nederlandse ernst.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en duister
Waarom deze past
After dark laat je kijken naar een vrouw die slaapt en ergens anders lijkt te zijn; Banks vertelt over een man in coma en de wereld waarin hij verdwaalt. Donkerder en langer, met dezelfde vraag wat er gebeurt als je bewustzijn wegdrijft.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en duister
Willem Frederik Hermans
Waarom deze past
Murakami's nacht en Hermans' meidag in 1940 delen dezelfde onheilspellende sfeer van uren waarin alles tegelijk gebeurt. Hermans is historischer en grimmiger, met een officier die op één chaotische dag schuld op zich laadt; even filmisch verteld.
Gedeeld: literair, duister en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Murakami's camera zweeft boven een slapende stad, en in Grondsoorten kijkt iemand van buitenaf naar een klein boerendorp. Wisselende stemmen en levens die langs elkaar heen lopen, landelijker en trager.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en meerdere vertellers
Waarom deze past
After dark laat veel open en vertrouwt op de lezer om de gaten te vullen; Wieringa doet dat met het leven van een jong gestorven dichter. Zwaarder en meer naar het verleden gericht, maar even spaarzaam met antwoorden.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en duister
Dimitri Verhulst
Waarom deze past
Ook in After dark speelt een prostituee een rol, al blijft zij op de achtergrond; Verhulst laat zo iemand zelf vertellen, in Senegal. Rauwer en ironischer dan Murakami, met een scherp oog voor de macht tussen klant en vrouw.
Gedeeld: literair, duister en langzaam opbouwend
Sally Rooney
Waarom deze past
After dark zoomt in op een paar mensen die 's nachts toevallig elkaars pad kruisen. Rooney volgt vier jonge Ieren die elkaar zoeken en mislopen; dagelijkser en zonder droomlogica, maar met hetzelfde afstandelijke, haast filmische perspectief.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en meerdere vertellers
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
