Boaz zit in een klimboom en wil niet naar huis, net zoals Ibrahim bij Akyol een thuis heeft waar het moeilijk is. Een kort, ontroerend boek over een jongen die met zijn zorgen alleen zit en toch iemand vindt om op te bouwen.
Een gasontploffing jaagt het gezin van Ravi uit hun flat. Wat volgt lijkt op de kerstavond van Akyol: een meisje dat haar broertje en haar moeder in de rolstoel bij elkaar houdt terwijl volwassenen tekortschieten. Rooseboom laat er wel een sprankje toverkracht door glippen.
Agatha wordt uitgelachen om haar lievelingsvingers, zoals Ibrahim op school wordt gepest. Moeyaert schrijft kort en gevoelig over een kind dat zich staande houdt, zonder dat het verhaal zwaar wordt voor jonge lezers.
Ibrahim trekt zijn versleten schoenen aan en durft iets wat hij eerst niet durfde. Bij Sjoerd Kuyper moet Mees ook in zijn eentje een besluit nemen, rond een zakmes van een vriend die net weg is. Klein verhaal, groot gevoel.
Wie met Ibrahim meeleefde toen hij moest aanbellen bij de buren, begrijpt Gied meteen: voor hem is het zwembad op donderdag het engste moment van de week. Samson schrijft herkenbaar en kort, met een jongen die over zijn angst heen moet.
Wessels opa wordt vergeetachtig en Wessel doet alles om hem te helpen. Wie meeleefde met Ibrahim en zijn zieke broer, vindt hier weer een kind dat zich zorgen maakt om iemand van wie hij houdt, met warmte en een beetje spanning.
Ook een kerstverhaal, maar dan voor de allerjongsten: op het erf van Boer Boris staat de boom versierd, alleen het oude varken komt niet kijken. Knusser en vrolijker dan Wij vieren geen feest, met dezelfde zorg om wie er buiten valt.
Waar bij Akyol de familie onder druk staat, zoekt Jakob juist rust bij zijn opa. Samen knappen ze in de herfstvakantie een huis op en 's avonds luistert hij naar verhalen van vroeger. Een stil, warm boek voor kinderen die van gevoel houden.
Ibrahim mist een vader die niet meer thuis woont; Nene mist haar vriend, die alleen nog met zijn grote hond optrekt. Heesen schrijft eenvoudig en ontroerend over een kind dat iemand kwijtraakt, met wat spanning rond die wilde hond.
Na het zware kerstverhaal van Ibrahim is dit een zachtere keuze: een meisje en haar vader zorgen samen voor een ei dat niemand meer wilde. Heesen laat zien hoe een kind en een ouder elkaar vinden in iets kleins en kwetsbaars.
Een winters verhaal over een oude boerderij waar Kims oma als kind speelde en waar de tijd stil lijkt te staan. Net als Wij vieren geen feest speelt het in de koude maanden en draait het om familie, met wat meer geheimzinnigheid.
Ibrahim zet een stap om zijn broer te redden; Marisol zwemt elke ochtend stiekem naar de dolfijnen bij haar eiland om ze te beschermen. Rood vertelt avontuurlijker dan Akyol, maar ook hier is een kind moedig voor iets wat ze liefheeft.