Agatha voelt de druk van een vader die wil dat ze stopt met duimen, Yessin bij Lydia Rood die van ouders die een hoge Cito-score verwachten. Allebei kinderen die klem zitten tussen verwachtingen en eigen gevoel, toegankelijk verteld.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Joerie moet van zijn vader op voetbal, zoals Agatha van haar vader moet afleren wat haar troost geeft. Hans Kuyper schrijft luchtiger en met meer grappen, maar het gevoel niet te voldoen aan wat een ouder wil is hetzelfde.
Agatha wordt uitgelachen om haar duim, en de jongen bij Gideon Samson ziet elke week op tegen duiken en watertrappelen in het zwembad. Twee korte boeken over kinderen die zich anders voelen dan de rest, met humor en begrip.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Martha Heesen laat Nene zien, die haar vriend kwijtraakt aan een grote, wilde hond. Zoals Agatha worstelt met wat haar vader van haar vindt, voelt Nene zich buitengesloten; een kort, gevoelig verhaal voor dezelfde leeftijd.
Moeyaert laat een meisje worstelen met wat ze wel en niet mag, Sjoerd Kuyper een jongen die met andermans spullen zit en niet weet hoe hij het moet oplossen. Allebei klein van omvang en groot in gevoel.
Wat Agatha fijn vindt, vindt de rest van haar omgeving kinderachtig. Bij Do van Ranst moeten kinderen juist voor de klas vertellen waar ze van houden, en dat blijkt voor sommigen een heel karwei.
Do van Ranst stuurt de negenjarige Lisse 's nachts op pad met figuren uit Vlaamse volksverhalen. Even oud als Agatha en net zo dromerig, maar met meer avontuur en een flinke dosis griezel.
Tegenover de strenge vader van Agatha staat bij Martha Heesen een uitvinderige opa met een schuur vol rare apparaten. Net zo kort en precies geschreven, en een mooie tegenhanger voor dezelfde leeftijd.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Bij Erna Sassen telt in de klas van Jaimy en Jules alleen of je bij de populaire groep hoort. Wie meeleefde met Agatha, die wordt uitgelachen, vindt hier een grappige en herkenbare kijk op erbij willen horen.
Agatha trekt zich met haar vingers in haar mond terug in haar eigen wereld; Boaz klimt bij Erna Sassen een boom in bij het water en blijft daar zitten. Allebei kinderen die even niet mee willen doen, gevoelig verteld.
Özcan Akyol vertelt over Ibrahim op een kerstavond waarop zijn broer ziek op de bank ligt. Net als Een klap is geen kus is het een kort kinderboek over een gezin waarin niet alles goed gaat, met veel gevoel.
Waar Agatha thuis vooral strengheid tegenkomt, vindt de jongen bij Sjoerd Kuyper bij zijn grootvader verhalen en aandacht. Een warm herfstverhaal met een snufje fantasie, voor kinderen van een jaar of negen.