Vers bloed laat zien hoe een zaak gaat schuren als de publieke opinie meespeelt; bij Mark Billingham worden net vrijgelaten veroordeelden zelf het doelwit. Tom Thorne is serieuzer dan Logan, maar de vraag of de politie iedereen even hard moet beschermen speelt in beide boeken.
In Vers bloed lijkt de verdachte met zijn alibi alles onder controle te hebben; Kay Scarpetta krijgt in Rigor mortis een zaak die vragen oproept over een man die net is geëxecuteerd. Cornwell is forensischer en minder grappig dan MacBride, maar laat net zo goed zien hoe snel bewijs kan wankelen.
Een bekende voetballer als verdachte in Vers bloed, een oud tieneridool en zijn zoon in Supernova: Peter Römer laat Hanna Vermeer ook in de schaduw van bekendheid speuren. Nederlands, toegankelijk en milder dan MacBride, maar met hetzelfde oog voor wat roem met mensen doet.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Jackie Watson zet zichzelf in Vers bloed op het spel voor het onderzoek, en Kate Linville begint in Zondaar aan een nieuwe baan waar ze zich meteen moet bewijzen. Charlotte Link speelt aan de Engelse kust en schrijft trager en psychologischer, maar de koppige vrouw in het korps herken je meteen.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Jackie Watson is in Vers bloed de agente die geen risico uit de weg gaat, en Kim Stone is dat bij Angela Marsons ook. In dit tweede deel krijgt ze in de Engelse Midlands een zaak waarbij medeleven met het slachtoffer niet vanzelf spreekt. Minder grappen, maar het tempo van MacBride.
Na de Schotse havens van Vers bloed brengt Mari Jungstedt je naar Gotland, waar Anders Knutas ook met een slachtoffer van buiten de gemeenschap te maken heeft. Rustiger en minder rauw dan MacBride, met een eiland dat net zo afgesloten voelt als het Aberdeen van Logan.
Vers bloed heeft een onderstroom van illegale films en een onderwereld die niemand wil zien; bij Mari Jungstedt draait het om een galeriehouder en de kunstwereld van Gotland. Rustiger dan MacBride, maar met een winters eiland waar de schone schijn net zo dun is als in Aberdeen.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Logan McRae balanceert in Vers bloed tussen zijn werk en zijn relatie met een collega, en Washington Poe leunt net zo op zijn vriendschap met Tilly Bradshaw. M.W. Craven schrijft een zaak vol versleutelde tekens in een Engels decor, met evenveel humor en tempo als MacBride.
In Vers bloed stuit Logan in een havenloods op iets dat veel groter blijkt dan één slachtoffer, en ook Li Yan vindt in Shanghai een zaak van een schaal die niemand verwachtte. Peter May is ernstiger dan MacBride, maar de combinatie van forensisch werk en een rauw stadsdecor is vergelijkbaar.
Wie na Vers bloed een Nederlandse tegenhanger zoekt, met een havenstad, een rauw randje en een team dat flink onder vuur ligt, kan bij Isa Maron terecht. Galgenveld is het begin van haar Noordzeemoorden en heeft net zo'n grauw, nat decor als Aberdeen.
Jackie Watson neemt in Vers bloed persoonlijke risico's, en ook Temperance Brennan laat zich niet afschrikken. Kathy Reichs verbindt een heiligverklaring in Montreal met een veel actuelere zaak, ernstiger dan MacBride maar met een even koppige hoofdpersoon.