Nog een Fielding met een vrouw die te laat ontdekt wie de man naast haar echt is. Eindstation laat die twijfel beginnen bij een charmante, rijke man uit een café, terwijl in Tot de dood ons scheidt een telefoontje alles kantelt. Hetzelfde vlotte tempo en dezelfde toegankelijke stijl.
Fielding laat een vrouw vrezen voor de verborgen kant van haar man; Lisa Gardner maakt daar in Bloedbruiloft een heftigere thriller van, rond een jonge bruid en een gewilde politieman. Sneller en harder, met dezelfde beklemmende vraag wie je eigenlijk getrouwd hebt.
Een verdacht sterfgeval en de vraag wie er meer weet dan hij zegt, net als na het telefoontje in Tot de dood ons scheidt. In Handicap verdrinkt een vrouw in haar rolstoel tijdens een vakantie in Tunesië; René Appel bouwt daar een vlotte, psychologische puzzel omheen.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en toegankelijk
Saskia Noort deelt met Fielding de gave om een gewoon gezinsleven te laten ontsporen. In De verbouwing slokt een huis al het geld van een succesvolle chirurg op; minder politie dan in Tot de dood ons scheidt, wel dezelfde vaart en een huiselijke dreiging.
Wie het knagende wantrouwen in Tot de dood ons scheidt goed vond, krijgt bij Nicci French een Londense vrouw met een goede baan en een lieve vriend, tot ze iemand anders ontmoet. Psychologischer en beklemmender, met een obsessieve relatie in het middelpunt.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en toegankelijk
Ruth Rendell toont wat er gebeurt als iemand een ex niet kan loslaten, een thema dat ook in Tot de dood ons scheidt onder de oppervlakte broeit. Trager en Engelser dan Fielding, met een benauwende focus op één man en zijn dagelijkse telefoontjes.
Hannah denkt dat ze met Jack de ware heeft gevonden, en net als de jonge moeder in Tot de dood ons scheidt moet ze leren twijfelen aan wie haar het meest nabij is. Ingrid Oonincx houdt het vlot en toegankelijk, met een psychologische spanning die blijft knagen.
Een treinreiziger is de enige die ziet hoe jongeren iemand belagen, en moet daarna kiezen wat hij met die wetenschap doet. Net als in Tot de dood ons scheidt staat iemand alleen tegenover wat de rest niet ziet; Rudy Soetewey houdt het toegankelijk en beklemmend.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en toegankelijk
Dean Koontz neemt de twijfel aan je eigen omgeving uit Tot de dood ons scheidt en zet er een flinke schep griezel bovenop. Een gamesontwerpster en haar vriendin met pleinvrees raken via een therapeut verstrikt in iets wat ze niet kunnen overzien. Psychologisch en snel, wel duisterder.