Boeken zoals The blackhouse

Waarom deze past

Net als Fin Macleod op Lewis graaft Erlendur in Reykjavik in een verleden dat tientallen jaren oud is. Indriðason wisselt het heden af met een oud familiedrama, met dezelfde trage, melancholieke toon en een samenleving waar iedereen alles van elkaar weet.

Gedeeld: langzaam opbouwend, duister en meerdere tijdlijnen

Waarom deze past

Een IJslandse rechercheur die meer door zijn eigen familiegeschiedenis wordt achtervolgd dan hij toegeeft, past goed bij Fin Macleod. Een moord op een oude man leidt naar een donker geheim van vroeger, onder een even grijze hemel als boven Lewis.

Gedeeld: langzaam opbouwend, duister en politieonderzoek

Waarom deze past

Rob Ryan is net als Fin een rechercheur die bij een moord terugkeert naar de plek van zijn eigen jeugdtrauma. Tana French schrijft literair en geduldig, en het Ierse dorp met zijn bossen voelt net zo beladen als de Hebriden bij Peter May.

Gedeeld: langzaam opbouwend, duister en politieonderzoek

Waarom deze past

Na The blackhouse, waarin Fin zichzelf terugziet in de mensen van zijn jeugd, is dit een boek over identiteit en wie je had kunnen zijn. Tana French schrijft net zo sfeervol en traag, met een oud huis op het Ierse platteland als middelpunt.

Gedeeld: langzaam opbouwend, psychologisch en spanning

Waarom deze past

Amaia Salazar keert net als Fin terug naar de streek waar ze opgroeide en waar haar familie nog woont, om er een moord op te lossen. Dolores Redondo vult het Baskische dal met mythen en mist, zoals May Lewis vult met wind en oude gebruiken.

Gedeeld: duister, politieonderzoek en spanning

Waarom deze past

Theorin schrijft over Öland zoals Peter May over Lewis: met oude verhalen, ruige natuur en een verleden dat zich niet laat begraven. Het tempo is even langzaam, met hoofdstukken die terugkijken naar vroeger.

Gedeeld: langzaam opbouwend, meerdere tijdlijnen en politieonderzoek

Waarom deze past

Karin Fossum schrijft over een moord op het Noorse platteland, en net als The blackhouse is het eerder een psychologisch portret dan een snelle jacht. Wie de stille, sombere sfeer van Lewis waardeerde, vindt bij Fossum dezelfde verstilling.

Gedeeld: langzaam opbouwend, duister en politieonderzoek

Waarom deze past

Een afgelegen IJslands schiereiland, een dode aan zee en een geschiedenis die ver teruggaat: Yrsa zit dicht bij de sfeer van The blackhouse. Advocate Thóra is wel een luchtiger figuur dan de getormenteerde Fin, en het boek heeft een griezelig randje.

Gedeeld: duister en spanning

Waarom deze past

Ook hier keert iemand na jaren terug naar de plek waar het misging, en tekent een oud drama een hele gemeenschap. Chris Whitaker schrijft emotioneler dan May en zet een meisje van dertien centraal, maar de melancholie van een kustplaats delen ze.

Gedeeld: langzaam opbouwend, duister en emotioneel

Waarom deze past

Mario Conde is net als Fin Macleod een speurder die steeds terugdenkt aan zijn jeugd en de vrienden van toen. Padura laat Havana zien zoals May Lewis: van binnenuit, met spijt en nostalgie op elke bladzijde.

Gedeeld: politieonderzoek, emotioneel en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Kurt Wallander is net zo'n melancholieke, eenzame rechercheur als Fin, en in dit deel trekt hij van de Zweedse kust naar het grijze Letland. Mankell schrijft meer over politiek, May meer over het eiland, maar de toon van het noorden delen ze.

Gedeeld: politieonderzoek, duister en spanning

Waarom deze past

Wie in The blackhouse vooral werd geraakt door de jeugdherinneringen en het familiegeheim, vindt in deze roman van Celeste Ng nog meer daarvan. Het is geen detective maar een stil, schrijnend verhaal over een gezin na de dood van een dochter, met dezelfde trage opbouw.

Gedeeld: langzaam opbouwend, meerdere tijdlijnen en psychologisch