Stuurloos begint met een schip waarvan de opvarenden zomaar weg zijn, en Charlotte Link laat in Verlaten een vrouw wachten op een man die niet terugkomt. Link is huiselijker en psychologischer, met dezelfde vraag die je blijft bezighouden: waar zijn ze gebleven?
Thóra reconstrueert in Stuurloos wat er op zee gebeurde, en Jack Caffery moet in Diep een kind vinden voordat het te laat is. Mo Hayder is sneller en harder, met Bristol als decor; de angst om een vermiste is net zo groot.
Een leeg schip in Stuurloos, een lege kinderkamer in Stille grond: beide boeken beginnen bij een onverklaarbare verdwijning. Hilde Vandermeeren speelt met twee tijdlagen, net zoals Sigurðardóttir afwisselt tussen de haven en de overtocht.
Stuurloos speelt met de kou van de Noord-Atlantische zee, De sneeuwman met de eerste sneeuw in Oslo. Jo Nesbø is duisterder en sneller, maar deelt met Sigurðardóttir het talent om een verdwijning steeds onheilspellender te maken.
Waar Thóra in Stuurloos namens een familie zoekt naar vermisten, staat heel Noorwegen in Je verdiende loon op zijn kop door verdwenen kinderen. Anne Holt begint hier haar reeks met Vik en Stubø, zakelijker en met meer aandacht voor het politieapparaat.
Stuurloos laat je pas langzaam zien wat er op de overtocht gebeurde, en ook Slaap van Lars Kepler bouwt op rond iemand die jarenlang weg was. Kepler is harder en filmischer, met Joona Linna als speurder; de onrust is net zo groot.
Een luxueus decor waar iets grondig mis is: dat is het jacht in Stuurloos, en het chique appartementengebouw van Riley Sager. Sluit alle deuren is Amerikaans en neigt meer naar horror, maar is net zo goed in het opbouwen van een onbehaaglijk gevoel.
Stuurloos sluit zijn personages op aan boord, Hoogtelijn de reizigers van een gestrande trein in een Noorse sneeuwstorm. Anne Holt maakt van die afzondering een klassieke puzzel, waar Sigurðardóttir kiest voor meer griezel en zee.
In Stuurloos voel je al vroeg dat de overtocht slecht afliep, en Minette Walters bouwt in Niemandsland dezelfde dreiging op rond een jonge arts in een verloederde wijk. Engelser en maatschappelijker, net zo benauwend.
Thóra vecht in Stuurloos voor de belangen van een familie, en Varg Veum moet in dit boek van Gunnar Staalesen zijn eigen naam zuiveren. Noors, nuchter en somber, met een privédetective die net als Thóra buiten de politie werkt.
Wie bij Stuurloos wil weten waar de opvarenden bleven, voelt mee met Sam Berger, die in Nachtmerries naar zijn verdwenen partner zoekt. Arne Dahl is ingewikkelder en sneller; de zoektocht naar een vermiste is net zo persoonlijk.
Stuurloos draait om een vraag die niemand kan beantwoorden: waar zijn ze? Luc Deflo stelt die vraag in Spoorloos rond een jong meisje, met het team van Cel 5. Vlaams en rauwer, voor wie houdt van een harde politieroman.