van Jan Mulder
Kenmerkend: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk.
Waarom deze past
Mulder laat de herfst Ajax parten spelen, met vallende blaadjes in het strafschopgebied; Carmiggelt schreef verzen met dezelfde melancholie. Wie de dichterlijke kant van deze voetbalstukken mooi vindt, ontdekt hier de dichter achter de Kronkels.
Gedeeld: korte hoofdstukken, literair en toegankelijk
Waarom deze past
Mulders spelers staren in de herfst naar de bomen achter het doel, en Dijkshoorn staart in zijn Boekenweekessay vanuit verre steden naar huis. Twee voetbalschrijvers die ook ontroerend kunnen zijn als de wedstrijd even stilligt.
Gedeeld: korte hoofdstukken, literair en toegankelijk
Waarom deze past
Drie dichters schreven bij elke aflevering van een tv-serie een gedicht, zoals Mulder bij elk seizoen een voetbalstuk schrijft. Een speels bewijs dat poëzie en populaire cultuur goed samengaan, net als literatuur en voetbal bij Mulder.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
Finkers schreef deze teksten naast het theater, met een liefde voor zijn eigen stad die doet denken aan Mulders band met de clubs van zijn leven. Droger dan Mulder, maar even goed in de korte, melancholieke grap.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
Rijmende onzin die steeds een onverwachte kant op gaat: Finkers doet met versjes wat Mulder doet met een vallend blad in het strafschopgebied. Allebei maken ze van een klein beeld iets wat blijft hangen.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
Vallende blaadjes in het strafschopgebied of een gewone man die met weemoed aan vroeger denkt: Mulder en Van Kooten maken van een stemming een verhaal. Deze dunne bundel heeft ook drie gedichten, en dat sluit mooi aan bij Mulders dichterlijke kant.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en literair
Godfried Bomans
Waarom deze past
Waar Mulder de herfst over het veld laat waaien, haalt Bomans de zomers van zijn jeugd terug. Twee seizoensschrijvers met een talent voor heimwee dat nooit zwaar wordt.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
Meneer Foppe zou zo naast Mulders zwaarmoedige spelers bij het doel kunnen staan, starend naar de bomen. Wim de Bie maakt van eenzaamheid een komisch genoegen, zoals Mulder dat doet met een verloren wedstrijd.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
Het vrolijker, strijdlustiger broertje van deze bundel: in De analyticus fileert Mulder de praatjes rond het spel in plaats van de stemming op het veld. Wie zijn herfststukken mooi vond, ziet hier de andere kant van dezelfde liefhebber.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
Martin Bril maakt van de aanschaf van een vulpen een klein drama, zoals Mulder van vallende blaadjes een tactische ramp maakt. Twee schrijvers die het onbenullige zo serieus nemen dat het literatuur wordt.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
Joost Prinsen koos de beste beschouwingen van Bomans, die net als Mulder zijn humor gebruikt om iets ernstigs te zeggen. Wie in Strafschopgebieden & reserves de stille ondertoon het mooist vond, zit hier goed.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en literair
Simon Carmiggelt
Waarom deze past
Carmiggelt op latere leeftijd: stukjes van een man die het leven met een zucht en een glimlach bekijkt. Ze passen bij Mulders herfstige voetbalproza, waarin ook iemand met opgetrokken kraag naar het veld staart.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
