van Simon Carmiggelt
Kenmerkend: korte hoofdstukken, toegankelijk en met humor.
Simon Carmiggelt
Waarom deze past
Ik red me wel en Bij nader omzien sluiten Carmiggelts werk af; Brood voor de vogeltjes en Slenteren laten hem tien jaar eerder zien, in 1974 en 1975. Ook hier twee bundels in een band, dus een handige volgende stap terug in de tijd.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Laconiek over kleine voorvallen schrijven, dat doet ook Wim de Bie in zijn verhalen over meneer Foppe, die hij ruim twintig jaar lang opvoerde. Tragikomisch en wat eenzamer dan Carmiggelts late Kronkels, maar met hetzelfde gevoel voor de lach die een beetje pijn doet.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
De late Carmiggelt kijkt naar mensen bij kleine voorvallen, en Sylvia Witteman doet dat op een camping in Zuid-Europa of in de rij bij de post. Bitser dan de laconieke Kronkels uit de jaren tachtig, maar met dezelfde lol in het gewone.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Bij nader omzien vraagt om stukjes die je los kunt openslaan, en Heel veel zin is daarvoor gemaakt: de mooiste zinnen uit het werk van Nico Dijkshoorn bij elkaar. Nog korter dan een Kronkel, ideaal om tussendoor te lezen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Na de late Carmiggelt is Martin Bril een logische stap: ook hij werd een krantenman wiens stukjes door het hele land werden gelezen. In De zon schijnt kijkt hij naar de knoppen van een kastanjetak op zijn vensterbank, net zo laconiek en klein.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
In Bij nader omzien kijkt een oude man laconiek terug; Herman Koch kijkt in Hard gras terug op een leven lang voetbal. Andere wereld, zelfde talent om in een paar alinea's iets persoonlijks te vertellen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Kleine voorvallen die net anders lopen, zoals een vraag over de zomervakantie die tot verwarring leidt: daarover schrijft Thomas Verbogt. Een goede opvolger voor wie Carmiggelts latere stukjes uit heeft, met dezelfde geduldige blik op het gewone leven.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Ik red me wel klinkt berustend, Schoftentuig juist strijdlustig. Wim de Bie wisselt brieven en dialogen af en richt zijn satire op het leven van alledag, een felle buur naast de milde Kronkels uit de jaren tachtig.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Carmiggelts laatste bundels zijn het eind van een lange traditie, Dijkshoorn is een begin: zijn eerste verhalenboek met werk uit tien jaar. Een jongere stem die net zo goed weet dat een heel klein moment genoeg is voor een stuk.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Bij nader omzien is een titel die ook op dit boek van Jan Mulder had gepast: de oud-spits zette al zijn verhalen, songteksten en speeches bijeen. Een bonter allegaartje dan Carmiggelts laatste Kronkels, met dezelfde zuinige zinnen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
