Amber vertelt alles aan een onbekende op de wc-muur, Penny aan haar anonieme blog. Zoe Sugg schrijft net zo luchtig over een meisje dat makkelijker schrijft dan praat.
Do van Ranst schrijft over een dertienjarige jongen die ineens in de schijnwerpers staat, terwijl Amber haar gevoelens juist anoniem op een muur zet. Allebei vlot en grappig over eerste liefde en durven.
Ambers liefde is geheim en onmogelijk, en bij Nicola Yoon twijfelt de hoofdpersoon of liefde überhaupt goed kan aflopen. Romantischer en dromeriger dan Stoffels, voor wie houdt van een verliefdheid met een vreemd randje.
Een jongen die niet praat en een meisje dat de wereld nauwelijks aankijkt: Stoffels en Kinsella schrijven allebei over iemand die op een eigen manier wordt bereikt. Niet te filmen! is grappig en licht, met een broer die het halve gezin gek maakt met zijn gamen.
Amber verbergt haar gevoelens, Levi krijgt er juist ineens te veel aandacht door. Wilma Geldof schrijft net zo kort en herkenbaar over de verwarring van een eerste verliefdheid.
Het tweede boek van Maren Stoffels gaat ook over verliefd zijn en eerlijk durven zijn, met een vakantieliefde die blijft spoken. Net zo kort en luchtig als Sproetenliefde.
Ook Nora wordt aan een jongen gekoppeld die ze niet kan peilen, als ze voor school met Patch moet samenwerken. Becca Fitzpatrick maakt er een romantisch verhaal met een bovennatuurlijke draai van, spannender dan Sproetenliefde.
Adam Silvera schrijft over twee jongens die elkaar op één bijzondere dag leren kennen. Emotioneler dan Sproetenliefde, maar ook hier draait het om durven zeggen wat je voelt.