Tom Forsyth herstelt in Spervuur van zijn verwondingen en vindt toch een nieuwe zaak; bij Musso wordt een oud-politieman na een hartaanval wakker in een Parijs ziekenhuis. Twee mannen die tegen hun zin stil moeten zitten en daar niet tegen kunnen.
Net als Tom in Spervuur draagt Henning Juul de littekens van een eerder trauma mee, en ook hij kan het onderzoeken niet laten. Enger schrijft donkerder en Noors, maar de gewonde speurder die zich toch in een zaak stort is dezelfde.
Wie in Spervuur de militaire achtergrond van de hoofdpersoon waardeerde, vindt bij Forsyth een man die zijn eigen ervaring inzet om een verdwijning op te helderen. Internationaler en groter, met dezelfde nuchtere vakkennis.
Spervuur draait om terugkeren naar het ouderlijk huis en een moeizame band met een ouder. Ook Ellie Cavanaugh keert terug naar haar verleden en de familie die het haar niet makkelijk maakt. Higgins Clark is iets zachter, maar net zo vlot.
Wie in Spervuur de terugkeer naar het platteland en een stroeve gezinsband het mooiste vond, zit goed bij Terpstra. Ook haar hoofdpersoon komt na een tegenslag in het buitenland weer thuis wonen, en ook daar blijkt de rust schijn. Nederlands en ingetogener.
Spervuur laat een militair met een frisse blik ontdekken dat er in een vertrouwde wereld iets rot is. Bij Berry gaat een rechter na een verlies in de familie zelf op onderzoek, en dat spoor leidt naar een oude kunstschat. Groter en avontuurlijker, even vlot.
Net als Tom moet de journalist bij Koontz verder na een groot verlies, en ook hij merkt dat niet alles klopt. Het tempo ligt hoog en de emotie zit dicht onder het oppervlak, al is Koontz iets donkerder en raadselachtiger dan Francis.
Spervuur mengt een familieband met een zaak die steeds groter wordt; bij Paretsky raakt V.I. betrokken door haar beste vriendin. Emotioneler dan veel Warshawski-delen, met een verleden dat net als bij Tom niet zomaar te parkeren is.
Wie in Spervuur vooral de spanning in het gezin interessant vond, vindt bij Verhoef een ogenschijnlijk comfortabel huishouden dat begint te kraken. Minder racewereld, meer huiselijke dreiging, in een strak verteld Nederlands boek.
Tom moet in Spervuur zijn soldatenvaardigheden weer oppakken; Eve Duncan zet bij Johansen haar vakmanschap als reconstructeur in om een slachtoffer een gezicht te geven. Allebei mensen die met hun eigen kunde een gevaarlijke zaak in trekken.
De oorlog in Afghanistan zit nog in Toms lijf, de oorlog in Sarajevo in het hoofd van Sheldons tv-journaliste. Beide hoofdpersonen komen terug uit een conflictgebied en belanden thuis in een nieuw soort gevaar, in een rap tempo verteld.
Na Spervuur kun je met Doodsteek een andere gehavende hoofdpersoon volgen: misdaadjournalist Henning Juul, die al vanaf de eerste bladzijde in een netelige situatie zit. Donkerder en Noors, maar met dezelfde vastberadenheid.