Zwendel laat zien hoe de Tweede Wereldoorlog nog decennia later door families heen snijdt, en Läckberg laat Erica Falck in de oorlogsjaren van haar eigen familie duiken. Huiselijker dan Paretsky, maar even ontroerend.
Ook bij Erlendur begint een misdaad van nu tientallen jaren eerder, net zoals Lotty's verleden in Zwendel. Indriðason schrijft kaal en somber, Paretsky feller en Amerikaanser.
Wie het meest geraakt werd door de oorlogsherinneringen in Zwendel, vindt hier een boek dat bijna helemaal over oud leed gaat. Erlendur is stiller dan Vic, en IJsland voelt een wereld verwijderd van Chicago.
Net als in Zwendel komt hier een stuk Tweede Wereldoorlog boven dat een familie liever begraven hield. Ruth Galloway is archeoloog en geen speurder, wat het boek zachter en Engelser maakt dan Paretsky.
Donna Leon laat Brunetti in Nobiltà een adellijk milieu doorlichten, met de vraag hoe oud geld en oude schuld samenhangen. Dat sluit goed aan bij de verzekeraars in Zwendel, maar dan in het rustiger tempo van Venetië.
De verzekeraars in Zwendel en de ministers bij Galbraith hebben iets gemeen: hun nette pak verbergt een oude zonde. Strike en Robin speuren met z'n tweeën waar Vic alleen staat, en het boek is langer en Londens.
Rebus wordt in deze late roman, net als Vic in Zwendel, persoonlijk betrokken omdat het iemand uit zijn eigen kring raakt. Rankin is grimmiger, maar ook hier blijkt het verleden van een streek nooit echt voorbij.
Een zaak die al jaren stil ligt en ineens weer open moet: dat delen Zwendel en Staalesens Bergen-roman. Varg Veum is melancholischer dan Vic, maar net zo vasthoudend als de mensen om hem heen liever zwijgen.
In Zwendel staat de geschiedenis van Lotty centraal, en ook in Zustermoord gaat het om wie iemand eigenlijk is en waar ze vandaan komt. Gerritsen is sneller en meer thriller, met een patholoog in plaats van een privédetective.
Fossum en Paretsky schrijven allebei misdaad die meer om verdriet en schuld draait dan om de dader. Veenbrand is stiller en Noors, en mist de grote wereld van verzekeraars, maar raakt even hard.
Een oude schuld die iemand zijn hele leven meedraagt: daar draait het om in Zwendel en ook in deze Cadfael. Broeder Cadfael leeft in de middeleeuwen, dus een flinke stap terug in de tijd, maar het boek is even menselijk.
Gedeeld: familiegeheim, emotioneel en toegankelijk
Läckberg laat in Steenhouwer een oude familiegeschiedenis door het heden heen lopen, zoals Paretsky dat doet met de oorlog in Zwendel. Emotioneler en meer dorpsroman, met een hoofdpersoon die thuis evenveel te stellen heeft als Vic.