Jenny loopt in It-girl weg uit de wereld die in dit boek begint: Manhattan, rijke ouders en een meisje dat na de kostschool terugkomt in een stad die zonder haar verder ging. Lees je ze na elkaar, dan zie je waar Jenny vandaan komt en waarom ze zo graag opnieuw wil beginnen.
Waar Jenny van Manhattan naar een kostschool buiten de stad trekt, ruilt Naomi Rotterdam in voor Amsterdam. Hetzelfde gevoel van nieuw zijn op een school waar iedereen elkaar al kent, maar dan Nederlands, nuchterder en met minder geld op de achtergrond.
Een meisje dat net verhuisd is en thuis ineens een nieuw gezin om zich heen heeft: Liv begint net als Jenny helemaal opnieuw. Gier voegt er een vleugje fantasy aan toe, maar de humor en de jaloezie tussen meisjes onderling zitten er even dik in.
Penny's blog over school en jongens is het eerlijke tegenbeeld van de roddels die op Waverly rondgaan. Ook zij wil ergens bij horen en gaat daarbij flink onderuit, verteld met dezelfde vlotte toon en korte hoofdstukken.
Jenny wil de ster van Waverly worden; Saar wil gewoon beroemd zijn, punt. Middelbeek houdt het jonger en grappiger, maar de drang om gezien te worden en de missers die daarbij horen, herken je meteen.
Mia's dagboek speelt ook tussen de rijke families van New York, met een felroze jurk en het eindfeest als grote zorg. Minder gemeen dan It-girl, wel net zo snel en grappig, en Mia knoeit even hard als Jenny.
Ineens populair worden en niet weten wat je ermee moet: dat overkomt Levi als zanger van de schoolband. Geldof vertelt vanuit een jongen, wat een fijne afwisseling is na Jenny, maar het draait net zo om wie er bij de leuke groep hoort.
Ellen is jonger dan Jenny, maar wil net zo graag dat haar leven eindelijk begint. Wilson schrijft licht en herkenbaar over vriendinnen die elkaar soms in de weg zitten, een stuk braver dan de kostschool van Von Ziegesar.
Maarten krijgt onverwacht de hoofdrol en staat opeens in het middelpunt, precies waar Jenny op Waverly naar verlangt. Van Ranst is Vlaams, jonger en literairder, maar de spanning tussen opvallen en erbij horen deelt dit boek met It-girl.
Geen kostschool maar een strandpaviljoen in de winter, met een groep jongeren die elkaar op de huid zitten. Mous schrijft nog luchtiger dan Von Ziegesar, met veel humor en een paar romances die tussen de erwtensoep door opbloeien.