Waarom deze past
Bernlef schrijft in deze verhalen over mensen die zich verzetten tegen het vergeten, en dat sluit aan bij Abdolahs vluchtelingen die hun verzet van vroeger meedragen in een nieuw land. Korte, ingehouden stukken waarin het verlies steeds onder de oppervlakte blijft.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en literair
Waarom deze past
Rode wijn draait om wat vluchtelingen achterlieten, en Nooteboom schrijft vanuit datzelfde terugkijken: zijn vertellers halen mensen en ontmoetingen terug die voorbij zijn. Stiller en minder politiek dan Abdolah, met evenveel weemoed per bladzijde.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en literair
Waarom deze past
Een bundel uit 1958 waarin Hugo Claus telkens een andere vertelstem kiest. Net als Rode wijn laat hij zien hoe breed een schrijver in korte vorm kan zijn, met een donkere ondertoon en personages die psychologisch scherp getekend zijn.
Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch
Waarom deze past
Salingers negen verhalen uit 1953 hebben dezelfde ingehouden pijn als Abdolahs ballingschapsverhalen, al speelt alles hier in Amerika. Vaak zijn het kinderen die scherper kijken dan de volwassenen, wat een andere invalshoek geeft op verlies en vervreemding.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en literair
Waarom deze past
Dertien verhalen die Nabokov tussen 1931 en 1952 schreef, als schrijver die zelf zijn geboorteland had moeten verlaten. Wie bij Abdolah het heimwee naar een verloren vaderland raakte, vindt hier een verwant gevoel, in rijkere en speelsere zinnen.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en literair
Waarom deze past
Drie korte verhalen van Mulisch, waaronder zijn eerste publicatie 'De kamer' uit 1947, in een tweetalige uitgave. Net als Rode wijn een bundeling die laat zien waar een grote Nederlandse schrijver begon, compact en met oog voor het psychologische.
Gedeeld: korte hoofdstukken, literair en psychologisch
Waarom deze past
Capotes eenentwintig verhalen voor het eerst samen in het Nederlands: een heel oeuvre in korte vorm bijeen, zoals Rode wijn twee bundels samenbrengt. De verhalen schuiven langzaam op naar hun kern, met een emotionele lading die je bij Abdolah ook voelt.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Vier novellen van Thomas Mann uit verschillende periodes, langzamer en voller dan de verhalen van Abdolah. Wie houdt van literair proza dat rustig opbouwt naar een innerlijke crisis, vindt hier een klassieker om naast Rode wijn te leggen.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
A.F.Th. van der Heijden
Waarom deze past
Van der Heijden bleef na zijn debuut jarenlang verhalen schrijven voor tijdschriften en bibliofiele uitgaven, en deze bundel brengt ze bijeen. Net als bij Rode wijn lees je verspreid werk ineens als geheel, in korte stukken met een trage, literaire opbouw.
Gedeeld: korte hoofdstukken, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Vijfenzestig korte, beeldende prozastukken van Charlotte Mutsaers: nog korter en speelser dan de verhalen in Rode wijn. Een goede keus als je de compacte vorm waardeert en eens een heel andere Nederlandstalige stem wilt proberen.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en literair
Waarom deze past
Abdolahs vluchtelingen worstelen met wat ze van thuis meedragen; Kafka richt zich in zijn lange, nooit verzonden brief rechtstreeks tot zijn vader. Daarnaast staan nagelaten fragmenten en verhalen, beklemmender van toon, maar even ernstig over een verleden dat niet loslaat.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Het debuut van Oek de Jong uit 1977, hier in een herziene editie. Wie in Rode wijn de vroege verhalen van Abdolah wilde lezen, kan hier zien hoe een andere Nederlandse romancier begon: literair, traag opgebouwd, in korte stukken.
Gedeeld: korte hoofdstukken, langzaam opbouwend en literair
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
