Pieter Waterdrinker
Waarom deze past
Waterdrinker zelf, nu met een verteller die vanuit een cel terugkijkt: het grote Europese decor van Poubelle krijgt hier een nog langere adem. Dezelfde ironische toon over mannen die door de geschiedenis worden meegesleurd.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en met humor
Waarom deze past
Het debuut van Mulisch laat een kantoorklerk ontsporen in een avontuur dat hem boven het hoofd groeit, zoals Wessel Stols zijn Russische handeltjes niet meer overziet. Absurder en filosofischer, met dezelfde lol in een held die zichzelf overschat.
Gedeeld: literair, psychologisch en langzaam opbouwend
Willem Frederik Hermans
Waarom deze past
Hermans volgt een jonge filosoof die na zijn studie zijn plek zoekt, zoals Wessel na de verkoop van zijn bureau in Rusland verzeild raakt. Droog, satirisch en even ongenadig voor een hoofdpersoon met te grote ambities.
Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Banks wisselt tussen een man in coma en de wereld in zijn hoofd, zoals Poubelle schakelt tussen het Rusland van toen en het Kiev van later. Experimenteler van vorm, maar net zo goed een roman over een man die zijn eigen verleden moet ordenen.
Gedeeld: literair, meerdere tijdlijnen en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Haasse laat een schrijfster zoeken naar een verhaal en vervlecht haar eigen leven met wat ze onderweg ziet, terwijl Wessel Stols vergeefs naar woorden zoekt. Ingetogener en literairder, met dezelfde vraag wat schrijven eigenlijk oplevert.
Gedeeld: literair, meerdere tijdlijnen en langzaam opbouwend
Waarom deze past
De verteller van Murakami reist terug naar een plek uit zijn verleden en raakt verstrikt in een wereld die hij niet begrijpt, net als Wessel in Rusland. Dromeriger, maar met dezelfde laconieke humor over een man op drift.
Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend
Adriaan van Dis
Waarom deze past
Van Dis schrijft over vluchtelingen en een Europa dat schuift, onderwerpen die ook Poubelle voortdrijven. Korte verhalen in plaats van een roman, met dezelfde ironie die de titel al belooft.
Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Verhulst durft net als Waterdrinker een absurd uitgangspunt aan om iets ernstigs te zeggen over ambitie en verlies. Korter en zwartgalliger dan Poubelle, met een hoofdpersoon die zijn eigen leven moet afleren.
Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend
Hella S. Haasse
Waarom deze past
Ook Haasse heeft een mislukte schrijver als hoofdpersoon, al zoekt hij zijn inspiratie niet in Moskou maar thuis tussen zijn huurders. Grotesker en speelser dan Poubelle, met een vergelijkbare spot met artistieke ambitie.
Gedeeld: met humor, literair en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Mulisch verweeft net als Waterdrinker verschillende tijden en verhalen tot één roman over scheppen en mislukken. Ernstiger en filosofischer dan Poubelle, maar met dezelfde ambitieuze opbouw.
Gedeeld: literair, meerdere tijdlijnen en langzaam opbouwend
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
