van Nico Dijkshoorn
Kenmerkend: emotioneel, literair en meerdere tijdlijnen.
Waarom deze past
Na een beroerte verliest de moeder van Tom Lanoye haar spraak en takelt ze af. Waar Dijkshoorn naast een vader zit die steeds hetzelfde zegt, zit Lanoye naast een moeder die niets meer kan zeggen; allebei grappig en pijnlijk tegelijk.
Gedeeld: emotioneel, literair en langzaam opbouwend
Arjen Lubach
Waarom deze past
Dijkshoorn zit naast een vader die er nog is maar wegglijdt; de jonge hoofdpersoon van Lubach mist een ouder al sinds zijn kindertijd. Twee zonen die lachend en slikkend proberen te begrijpen wie die ouder eigenlijk was.
Gedeeld: emotioneel, met humor en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Herman Koch was negentien toen hij na de dood van zijn moeder in Finland ging werken, weg van zijn vader. Ook hier wisselen heden en herinnering, en staat een zoon tegenover een vader die er was zonder er echt te zijn.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere tijdlijnen
Waarom deze past
In Nooit ziek geweest springt de zoon steeds terug naar verjaardagen en vakanties van vroeger. 't Hart doet dat ook, vanuit een volwassen wetenschapper die zijn strenge jeugd niet kwijtraakt. Ernstiger, maar even eerlijk over ouders.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere tijdlijnen
Nicolien Mizee
Waarom deze past
Twee romans van Nicolien Mizee in één band, al zegt de titel genoeg over de gezinssfeer. Wie bij Dijkshoorn lachte om ouders en tegelijk slikte, vindt hier dezelfde balans, met een moeder in plaats van een vader centraal.
Gedeeld: emotioneel, literair en met humor
Waarom deze past
Gerard Reve vertelt hoe hij in de Rooms-Katholieke Kerk terechtkwam, en zijn moeder speelt daarin een grote rol. Ironisch en ontroerend tegelijk, een klassieker over ouder en kind die goed past naast Nooit ziek geweest.
Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Waar Dijkshoorn zijn jeugd ophaalt vanaf een stoel in het verzorgingshuis, laat De Jong een jongen op drie leeftijden zien. Geen grappen, wel dezelfde vraag wat een gezin in je achterlaat en hoe lang dat blijft nazinderen.
Gedeeld: emotioneel, literair en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Bij Dijkshoorn roept elke losse zin van vader Klaas een jeugdbeeld op. Lieske maakt dat letterlijk: zijn hoofdpersoon loopt het kind dat hij was gewoon tegen het lijf. Vreemder van opzet, met hetzelfde heen en weer tussen nu en toen.
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere tijdlijnen
Waarom deze past
Als kinderen bouwen Thomas en Licia een verzonnen leven, omdat ze het echte niet vertrouwen. Thomas Verbogt springt tussen jeugd en later, met dezelfde vraag als Dijkshoorn: hoe aanwezig waren de volwassenen eigenlijk?
Gedeeld: emotioneel, literair en meerdere tijdlijnen
Waarom deze past
In de zomer van 1939 mag Anton, een stille jongen uit een voorzichtig gezin, op roeiles. H.M. van den Brink schrijft over een jongen die buiten zijn ouders iets vindt wat thuis ontbrak, ingetogen en zonder grappen.
Gedeeld: emotioneel, literair en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Vader Klaas houdt vol dat hij nooit ziek was; bij Verhulst moeten de doden zelfs nog leren loslaten. Een absurde roman over afscheid nemen van het bestaan, met het zwarte randje dat ook onder de humor van Dijkshoorn zit.
Gedeeld: literair, emotioneel en met humor
Waarom deze past
Journalist Rob Hollander krijgt in Los Angeles de kans terug te reizen in de tijd. Rob van Essen speelt met verleden en heden en met wat je anders had gedaan, een vraag die ook de zoon in Nooit ziek geweest bezighoudt.
Gedeeld: literair, meerdere tijdlijnen en emotioneel
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
