Een hond die zich flarden van een vorig leven als man herinnert, en een advocaat die als geest moet terugkijken op het zijne: Herbert en Klune vragen allebei wat er van je overblijft na je dood. Klune is warmer en grappiger, met een theehuis als wachtkamer.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en langzaam opbouwend
Mazzel draait om het verlangen terug te keren naar een vrouw en een thuis uit een vorig leven. Matheson schrijft een liefdesverhaal dat zich grotendeels in het hiernamaals afspeelt, even ontroerend en met een vergelijkbare blik op wat er na de dood komt.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en langzaam opbouwend
In Mazzel steekt een mens in de huid van een dier, en bij Juliet Marillier worden zes broers in zwanen veranderd, waarna hun zus hen terug moet halen. Sprookjesachtiger en langer, met dezelfde vraag naar wie je bent als je gedaante verandert.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en langzaam opbouwend
Herbert kijkt door de ogen van een hond die meer begrijpt dan hij laat merken, en Fitz bij Robin Hobb voelt een diepe band met de honden om hem heen. Een trage, emotionele fantasy over een kind dat nergens bij hoort.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en langzaam opbouwend
De hond in Mazzel ziet de wereld als dier en denkt als mens, en Romilly kan bij Marion Zimmer Bradley in de geest van haviken en paarden kijken. Een fantasyroman uit de Darkover-wereld, met dieren als volwaardige personages.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel en langzaam opbouwend
Net als Mazzel draait dit boek om iemand die probeert een plek te vinden waar hij thuis hoort. T.J. Klune vertelt luchtig en warm over een weeshuis op een eiland, met humor die de zwaardere thema's draaglijk maakt.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en langzaam opbouwend
Herbert neemt de dood serieus, maar laat zijn hond er met een knipoog naar kijken. Pratchett doet het omgekeerd: hier moet de kleindochter van de Dood het familiebedrijf overnemen, met veel humor en een warm hart.
Mazzel vertelt over een man die als hond terugkeert naar de plek uit zijn herinnering, en bij Simak keert Horton Smith terug naar het platteland van zijn jeugd, waar hij figuren tegenkomt die niet zouden mogen bestaan. Vreemd, mild en dromerig.
Gedeeld: toegankelijk, langzaam opbouwend en spanning
Een tweede kans op een leven dat je eigenlijk al kwijt was: bij Herbert komt die als hond, bij Pratchett als een oplichter die zijn eigen ophanging overleeft. Veel grappiger en vol Schijfwereld-satire, maar met hetzelfde menselijke hart.