Emma weet in Kijk naar jezelf! hoe het voelt om gepest te worden, en draait het op haar nieuwe school om. Jacqueline Wilson laat het van de kant van het slachtoffer zien, met een stil meisje dat dagelijks door een groepje wordt dwarsgezeten. Serieuzer en iets langer.
Stoere Emma wil koste wat kost bij de populaire kinderen horen. Bij Erna Sassen draait in een schoolklas ook alles om dat ene groepje en wat je ervoor overhebt. Net zo herkenbaar en vlot geschreven.
Net als Stoere Emma zet Tracy Beaker een grote mond op om zich te beschermen. Jacqueline Wilson laat haar wonen bij een pleegmoeder die ze maar zuinig vindt. Grappig, eerlijk en met dezelfde stoere buitenkant over een zachte binnenkant.
Kijk naar jezelf! is grappig, maar gaat over iets serieus. Mirjam Mous doet hetzelfde met Indy, die ADHD heeft en daar zelf met veel humor over vertelt. Voor kinderen die van snelle, grappige boeken houden.
Emma kiest een nieuwe rol om zich sterker te voelen. Bij Anna Woltz wil een meisje van elf iets groots doen, stiekem en in één dag. Even vlot, met een flinke dosis gevoel onder het avontuur.
Emma werd op haar oude school gepest, Alexander wordt het nog elke dag. Marc de Bel geeft hem drukke ouders en een strenge huishoudster, maar ook een vreemd ei. Grappig en een beetje fantastisch.
Kijk naar jezelf! laat Emma zelf haar verhaal doen, met tekst en fotostrips. Bij Do van Ranst vertelt een jongen net zo direct over zijn familie en alles wat daar gebeurt. Grappig en ontroerend tegelijk.
Emma moet in Kijk naar jezelf! leren wat pesten met anderen doet. In dit vierde deel van Het Ministerie van Oplossingen van Sanne Rooseboom helpen de kinderen ook iemand die ze eigenlijk niet mogen. Over vriendschap en over je eigen schaduw heen springen.
Op haar nieuwe school verandert Emma van slachtoffer in iemand die zelf anderen kleineert. Kling zet een koninklijke dwarsligger in een sprookje en laat met veel plezier zien waar zo'n houding toe leidt. Korter en jonger, met dezelfde vraag: wie wil je zijn?