Na de reis van Judith en Gentle door de Dominions is dit Barkers andere grote sprookje voor volwassenen. Het begint in Liverpool met een erfenis, is wat korter en Engelser, en heeft net zo'n hongerige schurk die een verborgen wereld wil bezitten.
Imagica is groots, duister en vol tirannie, en Jemisin bouwt een wereld die net zo meedogenloos is voor wie macht heeft of mist. Moderner van vorm, met een verteller die je rechtstreeks aanspreekt, maar even ambitieus.
Gentle verdient in Imagica zijn brood met het vervalsen van schilderijen, en die liefde voor ambacht en bedrog zit ook in De scrypturist. Evanby is compacter en minder zinnelijk dan Barker, maar zijn hoofdpersoon is net zo'n kunstenaar met een gevaarlijke gave.
Gedeeld: epische wereld, duister en uitgewerkt magiesysteem
Wie in Imagica geniet van een lijvige wereld met eigen politiek en magie, vindt bij Paul Evanby een Nederlandse tegenhanger. Minder gruwel dan Barker, maar wel dezelfde zin voor rijk uitgewerkte steden en duister machtsspel.
Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en spanning
Een reis van onze wereld naar een parallel rijk, met een vijand op je hielen: Imagica en De talisman beginnen allebei zo. King en Straub houden het avontuurlijker en jeugdiger, Barker zinnelijker, maar het reisgevoel is hetzelfde.
Imagica en Amerikaanse goden draaien allebei om een verborgen werkelijkheid vol vergeten goden en machten. Gaiman is droger en Amerikaanser, Barker weelderiger, maar wie van de een houdt, vindt in de ander dezelfde verwondering.
Imagica neemt je mee op een tocht door vijf werelden, en Robert Jordan bouwt in dit eerste Rad des Tijds-deel een even uitgestrekt decor. Klassieker en minder volwassen van toon, maar voor wie lange, epische reizen zoekt een logische volgende stap.
Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en spanning
Net als Imagica is De drakentroon een dik boek dat de tijd neemt om zijn wereld op te bouwen. Tad Williams is milder en klassieker, maar ook hier schuilt achter een prachtig decor een oude, duistere macht.
Gedeeld: epische wereld, duister en langzaam opbouwend
Julian May mengt net als Barker magie met een wereld waar een oude oorlog nog nadreunt. De hemel-trillium is sprookjesachtiger dan Imagica, maar wie houdt van een rijke, volwassen fantasywereld zit hier goed.
Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en langzaam opbouwend
Imagica gaat over de prijs van macht en de wonden die werelden elkaar toebrengen, en Donaldson schrijft net zo zwaar en volwassen over het Land. Trager en somberder, maar even ambitieus.
Gedeeld: epische wereld, duister en uitgewerkt magiesysteem
Wim Gijsen schreef Nederlandstalige fantasy met literaire ambitie, net als Barker. De rook van duizend vuren is rustiger en minder gruwelijk dan Imagica, maar ook hier draait het om macht, afkomst en een wereld met eigen wetten.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en literair
Net als Judith en Gentle worden de studenten in De zomer boom naar een andere wereld gehaald die hun leven op zijn kop zet. Guy Gavriel Kay is klassieker en lyrischer dan Barker, maar ook hij schuwt de duistere kanten niet.