Kenmerkend: epische wereld, emotioneel en spanning.
Waarom deze past
Linden die het Land in gaat om Jeremiah terug te halen, doet sterk denken aan Essun, die bij Jemisin haar dochter zoekt terwijl de wereld vergaat. Beide boeken draaien om een moeder met een zware gave en een zoektocht die alles kost.
Gedeeld: emotioneel en epische wereld
Waarom deze past
Linden belandt vanuit een gewone baan als psychiater opnieuw in het Land; bij Kay stappen vijf Canadese studenten over naar Fionavar. Wie houdt van die overgang van onze wereld naar een oudere, magische wereld zit hier goed.
Gedeeld: emotioneel en spanning
Waarom deze past
Jeremiah die zich afsluit maar met blokken het Land bouwt, en de jonge Fitz die niemand wil: in beide boeken staat een kind centraal dat anders is dan de rest. Hobb schrijft met dezelfde aandacht voor wat er in haar personages omgaat.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Net als Linden komt Shadow uit een gewoon leven en raakt hij verstrikt in iets veel groters, met mensen die niet zijn wie ze lijken. Gaiman blijft in Amerika, maar het gevoel van een oude magie onder het alledaagse sluit aan bij Donaldsons opening.
Gedeeld: epische wereld en langzaam opbouwend
Waarom deze past
De runen van Aarde begint een nieuwe kroniek en Het oog van de wereld een nieuwe lange reeks. Allebei hebben ze een trage, grondige opbouw en een wereld waarin het verleden zwaar doorweegt.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en uitgewerkt magiesysteem
Waarom deze past
Linden herkent het Land nauwelijks terug; bij Kay is het land Tigana zelfs uit ieders geheugen verdwenen. Beide boeken gaan over wat er overblijft als een wereld verandert, en over mensen die daar niet in berusten.
Gedeeld: emotioneel, epische wereld en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Voor wie Donaldson leest en de bron wil kennen: Tolkien gaf het voorbeeld van een lange reis door een wereld met een diepe geschiedenis. Frodo heeft minder last van twijfel dan Linden, maar de toon van verlies is herkenbaar.
Gedeeld: emotioneel, epische wereld en langzaam opbouwend
Waarom deze past
In De runen van Aarde is een kind de inzet van een strijd tussen grotere machten, en ook bij Tolkien lijdt een gezin onder de vloek van een duistere heerser. Somber, emotioneel en net zo literair van toon als Donaldson.
Gedeeld: emotioneel en epische wereld
Waarom deze past
Tad Williams schreef zijn reeks deels als antwoord op de grote fantasy-cycli, en dat geeft hem iets van Donaldsons ernst. Ook hier een trage start, een rijke geschiedenis en een dreiging die pas langzaam vorm krijgt.
Gedeeld: epische wereld en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Na de zware kost van Donaldson is Canavan een lichtere keuze, maar ook hier begint alles met iemand die ontdekt dat ze een kracht heeft die anderen vrezen. De magie heeft duidelijke regels en de opbouw is net zo geduldig.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en uitgewerkt magiesysteem
Waarom deze past
Bij Donaldson bouwt Jeremiah een wereld met blokken, bij Evanby schrijft Mauric er een met woorden. Wie dat idee van scheppen en de prijs ervan intrigeert, vindt in deze Nederlandstalige fantasy een vergelijkbare vraag.
Gedeeld: epische wereld en uitgewerkt magiesysteem
Margaret Weis en Tracy Hickman
Waarom deze past
Na De runen van Aarde, waarin Linden met de schaduw van duizenden jaren Land-geschiedenis worstelt, is dit een rustiger instap in een andere lange saga. Weis vertelt helderder en minder zwaarmoedig, maar ook bij haar bepalen oude beslissingen wat de personages nu kunnen.
Gedeeld: epische wereld en langzaam opbouwend
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
