van Jan Mulder
Kenmerkend: korte hoofdstukken, met humor en emotioneel.
Waarom deze past
Van Kooten kijkt in deze verhalen net zo weemoedig terug als Mulder, en ook bij hem slaat het verdriet steeds om in een grap over zichzelf. Een dunner boek dan De vrouw als karretje, met naast het proza ook een paar gedichten.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en literair
Waarom deze past
Carmiggelt is de grootvader van het soort stuk dat Mulder schrijft: kort, melancholiek en met een kwinkslag precies op het moment dat het te zwaar wordt. Deze keuze uit de Kronkels laat zien hoe ver je komt met een paar alinea's over een toevallige ontmoeting.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en literair
Waarom deze past
Waar Mulder schrijft over liefde en afscheid met de blik van een oudere man, kijkt Giphart naar studenten die net ontdekken wat seks en verliefdheid met je doen. Hetzelfde onderwerp, jonger en baldadiger, met een vergelijkbare mix van ernst en komedie.
Gedeeld: met humor, toegankelijk en emotioneel
Waarom deze past
Martin Bril deelt met Mulder de kunst om een klein moment, een ontbijt of een rit naar school, zo op te schrijven dat er ineens veel meer in zit. Bril is huiselijker en lichter; Mulder schuurt meer langs verlangen en verlies.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Herman Koch
Waarom deze past
Herman Koch schrijft in deze verhalen over mensen die er net niet bij horen, met de spot die Mulder vaak op zichzelf richt. Iets venijniger en minder weemoedig, maar in dezelfde korte vorm waarin één scène een heel leven moet dragen.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en literair
Waarom deze past
Herman Pieter de Boer schreef net als Mulder ook liedteksten, en dat hoor je in deze korte verhalen vol vagebonden en zonderlingen. Een Amsterdamse tegenhanger van De vrouw als karretje: zelfspot, weemoed en een snelle pen.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
Bril schrijft hier over de kleine ijdelheden van een man van middelbare leeftijd, met dezelfde zelfspot waarmee Mulder over zijn verliefdheden schrijft. Lichter van toon, maar net zo precies in wat hij ziet.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
Meneer Foppe is het soort eenling dat ook in Mulders verhalen opduikt: iemand die het leven op afstand bekijkt en daar een vreemd soort geluk in vindt. Wim de Bie maakt er tragikomische vertellingen van die ook hardop voorgelezen goed werken.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Godfried Bomans
Waarom deze past
Mulder neemt in De vrouw als karretje vaak afscheid van mensen en liefdes; Bomans neemt in deze bundel afscheid van zijn jeugd en de zomers van toen. Twee schrijvers die weemoed niet laten verzuren, omdat ze er op tijd zelf om lachen.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
Jessica Durlacher bundelde hier haar korte werk, zoals De vrouw als karretje een heel schrijversleven aan proza samenbrengt. Ze is ernstiger en minder grappig dan Mulder, maar ook bij haar draaien de verhalen om liefde, verlies en verlangen.
Gedeeld: korte hoofdstukken, literair en emotioneel
Youp van 't Hek
Waarom deze past
Bij Mulder is de vrouw soms een karretje dat je niet bijhoudt, bij Youp van 't Hek een onbereikbaar Gooi-meisje uit zijn tienertijd. Allebei schrijven ze over vrouwen met een mengeling van verering en zelfspot, al is het debuut van Youp een stuk baldadiger.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Nico Dijkshoorn bundelt hier zijn eerste tien jaar schrijven, en net als bij Mulder zie je hoe breed een columnist kan gaan: van ontroering tot absurde onzin. Sneller en jongensachtiger, met een vergelijkbaar oog voor klein verdriet.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
