van Simon Carmiggelt
Kenmerkend: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk.
Simon Carmiggelt
Waarom deze past
Wie de neerslachtige maar geestige Carmiggelt van 1972 en 1973 goed bevalt, kan door naar De avond valt en Welverdiende onrust, twee Kronkel-bundels uit 1980 en 1982. Dezelfde formule in een band, zodat je hem tien jaar later terugziet.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Wim de Bie
Waarom deze past
Een man die het gemaakt heeft en toch somber kan zijn: dat ligt dicht bij meneer Foppe, het alter ego van Wim de Bie dat het liefst alleen is. Deze kleine keuze uit de gelijknamige bundel is een snelle kennismaking, met meer satire dan zelfspot.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Een bekende tv-man die toch vooral zichzelf onderzoekt op papier: dat is Carmiggelt in 1972, en dat is Kees van Kooten in Zeven sloten. Zijn terugblikken zijn verpakt in verhalen en een paar gedichten, iets speelser dan de Kronkels maar net zo weemoedig.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Maarten 't Hart schrijft over een uitvaart en een kerkdienst die anders lopen dan gepland, net zo dicht op zijn eigen leven als Carmiggelt in deze twee bundels. Wie houdt van een schrijver die het eigen leven met een grap bekijkt, kan hier verder.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Waar Carmiggelt hier de bekende schrijver is die toch kan tobben, kijkt Nicolien Mizee als docent aan de Volksuniversiteit en de Schrijversvakschool geestig naar haar cursisten en zichzelf. Korte stukken met dezelfde mengeling van lach en zelfonderzoek.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Godfried Bomans
Waarom deze past
Steeds vaker leunt de Carmiggelt van Elke ochtend opstaan op herinneringen. Bomans deed dat ook, en zijn verhalen over vroeger klinken warmer en minder gekweld: een goede tegenhanger als de neerslachtige kant je te veel wordt.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Martin Bril
Waarom deze past
Na de sombere Kronkels uit 1972 en 1973 zijn Martin Brils lenteverhalen een opkikker. Ze beginnen bij de eerste warme dag van het jaar en kijken net zo nauwkeurig naar voorbijgangers als Carmiggelt, alleen met meer licht en minder tobben.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Carmiggelt was in deze jaren ook een gezicht op televisie, net als later Jan Mulder. In De vrouw als karretje staat al Mulders literaire proza, plus toespraken en songteksten: wisselender van vorm, maar net zo geschikt om stukje voor stukje te lezen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Herman Pieter de Boer
Waarom deze past
Een keuze uit de beste korte verhalen van Herman Pieter de Boer, bij elkaar gezet uit al zijn bundels. Voor wie in Ik mag niet mopperen geniet van de literaire kant van de Kronkel: De Boer schrijft net zo beknopt, met meer verzinsel en een vleug van het vreemde.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Waarom deze past
Herman Koch laat in De weg kwijt zeven vertellers in de vorm van een bekentenis zeggen hoe ze ervoor staan. Waar Carmiggelt zijn eigen neerslachtigheid geestig maakt, legt Koch die van anderen bloot, korter van stof en venijniger.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
