Net als Bailey zit Siri Bergman na een trauma vooral binnen en kijkt ze steeds over haar schouder, tot de dreiging dichterbij komt. Grebe vertelt het Zweeds en kil, met een psycholoog als hoofdpersoon.
Ook Marion sluit zich na een oude wond af van de wereld en vertrouwt alleen zichzelf. Vandermeeren laat haar net als Fielding uit haar schulp komen om het gevaar zelf aan te pakken.
Een andere Fielding over een vrouw die thuis steeds banger wordt terwijl haar leven om haar heen uiteenvalt. Joanne is ouder dan Bailey en de dreiging komt van buitenaf, maar het tempo is hetzelfde.
Sam Laschen kent als traumadeskundige precies het soort angst waar Bailey mee worstelt, en krijgt in Essex te maken met een dreiging die haar eigen huis binnensluipt. Engelser en somberder dan Fielding.
Boersma draait de rollen van Fielding om: waar Bailey zelf de buren bespiedt, voelt Pien zich in haar dorp juist bekeken. Hetzelfde onbehagen achter het raam, in een Nederlandse setting.
Bailey kijkt naar de overkant, bij Magda in De derde persoon staat de dreiging al op de stoep: een ex-minnaar die haar niet loslaat. Appel bouwt het net zo langzaam op, tot je ook de behulpzame Cees met andere ogen ziet.
Obsessie is het spiegelbeeld van Ik hou je in de gaten: hier is het de man die niet kan stoppen met kijken en bellen. Rendell schrijft rustiger en Engelser, met dezelfde aandacht voor een geest die vastloopt.
Net als Bailey besluit Steven het zelf uit te zoeken omdat niemand anders het doet, en dat brengt hem dichter bij de dader dan veilig is. Bauer is stiller en Engelser, met een jongen in plaats van een vrouw.
Verhoef laat net als Fielding een vrouw met wantrouwen kijken naar iemand die een nieuw leven lijkt te leiden, tot het onbehagen te groot wordt. Het Franse platteland in plaats van een Amerikaans appartement.
Schaduwkant deelt met Ik hou je in de gaten een hoofdpersoon die na een breuk in haar leven moet uitzoeken wat er werkelijk gebeurde. Maron schrijft Nederlands en compact, met een vader en dochter in de hoofdrol.
Koontz schrijft net als Fielding over iemand die na een medische klap thuis zit en voelt dat iemand hem bespiedt. Meer vaart en vreemdere wendingen, met een man als hoofdpersoon.