In Houzee! eisen twee landen hetzelfde stuk rots op, en Het bevel van de zwerver begint met een god die twee rivaliserende stammen tot een verbond dwingt. Weis en Hickman spelen net zo met trots en eer, al zonder Pratchetts scherpe satire op nationalisme.
Gedeeld: meerdere vertellers, epische wereld en met humor
Houzee! lacht om officieren die oorlog voeren alsof het een sportwedstrijd is. Joe Abercrombie maakt van precies dat type, de verwaande edelman met een zwaard, een van zijn hoofdpersonen. Grimmiger, maar even scherp over de kloof tussen heldendom en werkelijkheid.
Gedeeld: met humor, meerdere vertellers en epische wereld
Wie in Houzee! het meest moest lachen om mensen die een oorlog willen omdat het zo hoort, vindt in Hoge omens Pratchett en Gaiman die de apocalyps behandelen als een bureaucratische klus. Andere aanleiding, dezelfde spot met grootse plannen.
Gedeeld: met humor, meerdere vertellers en snel tempo
Houzee! is ook een politieroman: Flinx blijft onderzoek doen terwijl om hem heen de oorlogskoorts stijgt. Ben Aaronovitch doet in Rivers of London iets vergelijkbaars met een agent die gewoon zijn werk wil doen, maar wiens zaak vol magie zit. Lichter, Londens en grappig.
Gedeeld: met humor, politieonderzoek en snel tempo
Houzee! laat zien hoe handel en vlagvertoon een land richting oorlog duwen. In Het vuur van de draak draait een heel handelsrijk op een kostbare grondstof van draken, en ook daar bepalen geld en macht wie de strijd in moet. Anthony Ryan is serieuzer, met meerdere vertellers die elk een kant laten zien.
Gedeeld: oorlog, meerdere vertellers en epische wereld
Een handelsmacht onder druk en een vloot die aan de horizon verschijnt: Tais Teng zet in Een miljoen zeilen een zeeoorlog neer die past bij wie in Houzee! de scènes op zee waardeerde. Serieuzer dan Pratchett, met dezelfde vrije verbeelding. Dit is deel twee van de Gran Terre Saga.
In Houzee! belandt een stad zonder ervaring in een oorlog; in Godin bij vergissing belandt een Amerikaanse lerares in een mythische wereld vol strijd en moet ze een rol spelen die ze nooit gekozen heeft. P.C. Cast schrijft romantischer, met veel humor over botsende culturen.
Waar Pratchett in Houzee! de held op het slagveld belachelijk maakt, neemt Terry Brooks dat heldendom juist serieus: een rustige jongen hoort dat hij een vergeten erfgenaam is. Leuk als tegenwicht, een klassieke queeste met oorlog en magie.
Gedeeld: meerdere vertellers, oorlog en epische wereld
Houzee! is satire op oorlog als spektakel, en Dungeon Crawler Carl drijft dat ver door: in dit zevende deel vechten facties voor een publiek dat op kijkcijfers jaagt. Grof, snel en vaak heel grappig, maar begin vooraan in de reeks.
In Houzee! steekt een bonte groep over naar een land dat ze alleen uit vooroordelen kennen. David Eddings begint in De voorspelling ook een reis door onbekende rijken, met plagerige dialogen en een eigenwijze tante die alles lijkt te weten.
Pratchett lacht in Houzee! om legers die dromen van roem; David Gemmell laat de andere kant zien, met stammen die onder vreemde heerschappij leven en op een leider wachten. Geen satire, wel stevige veldslagen en meerdere gezichtspunten.
Gedeeld: oorlog, meerdere vertellers en epische wereld
Na de zeereis uit Houzee! kun je bij Tais Teng nog dieper de oceaan op, op een zeewereld vol monsters onder een maan van bot. Fantasierijk en vlot, al gaat het minder over politiek en vlaggen.