Ook bij Myrthe zet één ochtend alles in beweging: haar dure showpoes glipt naar buiten en de achtervolging begint. Net als Femke op het kasteelbal belandt ze in een licht, romantisch avontuur, verteld met dezelfde vrolijke vaart.
Femke valt in voor haar zus en staat ineens tussen de gasten in een geleende jurk; Tessa is de vriendin die nooit iemand mee naar huis neemt. Middelbeek schrijft net zo vlot en luchtig, met minder mysterie en meer vriendinnenpraat.
Een reisleidster in de ene roman, een stewardess die de wereld rondvliegt in de andere: twee vrouwen die liever onderweg zijn dan zich te binden. Turbulentie is iets pittiger en sneller, maar de romantiek met een knipoog is dezelfde.
Net als Femke na de dans met de onbekende, blijft de verteller hier achter met een vrouw die hij niet uit zijn hoofd krijgt. Barreau maakt van zo'n vluchtige ontmoeting een charmante zoektocht, met een Parijse sfeer in plaats van een Hollands kasteeltje.
Een waarzegster voorspelt een bruiloft, en vanaf dat moment kijkt de hoofdpersoon elke man anders aan. Wie de romantische verwarring rond Femkes verdwenen danspartner leuk vond, krijgt bij Marian Keyes dezelfde humor, in een huis vol vriendinnen.
Femke speelt een avond lang dat ze bij de rijke gasten hoort; Navy groeit op met een beroemde moeder en een leven voor de camera. Petra Kruijt deelt met Verkerk het vlotte tempo en de vraag wie iemand is achter de buitenkant.
Een comedyschrijver zit vast en maakt het zichzelf alleen maar moeilijker, en daar zit de humor van dit boek. Net als Het meisje in de rode jurk is het een romantische komedie met een knusse toon, maar Erica James vertelt vanuit een man.
Laura verliest haar baan bij de boekhandel en zegt in een opwelling ja tegen een literair festival. Die impulsieve stap lijkt op Femke die zomaar een rode jurk aantrekt; Katie Fforde maakt er een even warme, licht komische liefdesroman van.
Een bestsellerauteur met een schrijversblok ziet haar leven op z'n kop gaan. Wie van de luchtige romantiek rond Femke en haar kasteelbal hield, vindt bij Shalvis dezelfde warmte, met een kersttintje en iets meer flirt.
Frank sorteert zijn vinyl op gevoel in plaats van op genre, en zo'n eigenzinnige held past bij Femke die gewoon het bal op stapt. Rachel Joyce is weemoediger en speelt in Londen eind jaren tachtig, maar de romantiek is net zo zacht.
Een bruiloft loopt uit op een pijnlijke ontdekking en Angela stapt meteen op het vliegtuig: net zo impulsief als Femke die een jurk uit de kast trekt. Lindsey Kelk geeft dezelfde mix van romantiek en gestuntel, met Manhattan als speelveld.
Femke regelt de catering van een bal, Aurélie runt een klein restaurant in Parijs: twee vrouwen die anderen te eten geven en zelf in de liefde tekortkomen. Barreau schrijft het net zo knus en romantisch, met een toeval dat het verhaal op gang brengt.