Navy kent roem al van kinds af aan, en Lou Clark ontdekt in New York bij de schatrijke familie Gopnik dat glans ook flink kan schuren. Beide boeken laten de luxe van binnenuit zien, licht en met humor verteld.
Wie met Avy meeleeft terwijl ze hotelkamers poetst en van een filmrol droomt, zit goed bij Angela Clark, die na een pijnlijke ontdekking op een bruiloft opnieuw begint in Manhattan. Dezelfde vlotte toon, met meer stadsavontuur en iets minder schaduw.
Vierde deel van Kruijts korte reeks over fotograaf Sofie, die portretten maakt van mensen die hun huis verkopen terwijl haar eigen liefdesleven in beweging komt. Kortere hoofdstukken en een knussere sfeer, maar dezelfde nuchtere humor.
Stewardess Sara Doesburg houdt net als Avy krampachtig een beeld van zichzelf overeind, van haar maat 36 tot haar vrije bestaan zonder vaste grond. Middelbeek schrijft even toegankelijk als Kruijt en laat onder de grappen ook iets pijnlijks doorschemeren.
Ook Jenny Lopez moet opnieuw beginnen: na een zomer in Los Angeles staat ze in New York zonder huisgenoot, baan of vriend. Net zo licht en grappig verteld als het verhaal van Avy, met een heldin die blijft dromen terwijl alles tegenzit.
Annabel Brinkmeester raakt op één dag haar erfenis, relatie en huis kwijt en moet daarna alles opnieuw opbouwen, zoals Avy zich telkens weer opraapt na een mislukte auditie. Daphne Deckers schrijft het met dezelfde lichte toets en veel humor.
Jess is alleenstaande moeder en komt elke maand net tekort, net zoals Avy tussen het schoonmaakwerk door haar droom najaagt. Jojo Moyes combineert geldzorgen met humor en een onverwachte romance, en leest net zo vlot.
Tessa is de enige van drie vriendinnen zonder liefdesleven, en dat levert net zulke herkenbare, grappige scènes op als Avy's pogingen om aan een rol te komen. Lichter en meer romcom, minder over roem.
Een waarzegster voorspelt Lucy Sullivan een huwelijk binnen een jaar, en Marian Keyes maakt daar een warme, geestige roman over vriendschap en verwachtingen van. Past bij wie van de humor in Blauwdruk van geluk hield; de romantiek speelt hier iets groter.
Meer tranen, evenveel warmte: bij Virginie Grimaldi verliest Julia kort na elkaar haar vader, haar vriend en haar oma. Wie het emotionele randje onder de glamour van Blauwdruk van geluk mooi vond, vindt het hier sterker terug, toch met humor.
Elsa en Vincent zitten elke woensdag in dezelfde wachtkamer van hun psychiater, en Grimaldi laat daar voorzichtig iets moois uit groeien. Emotioneler dan het verhaal van Avy, met dezelfde toegankelijke stijl en een liefde die niet vanzelf gaat.
Avy hoopt dat Raoul iets in haar ziet; bij Barreau is het juist een man die zijn hart verliest aan een onbekende met wie hij nauwelijks een woord wisselt. Minder over roem en identiteit, wel net zo romantisch en met nog meer grappen.