Akyol vraagt waar de dwarse schrijver is gebleven, Oek de Jong vraagt hoe de roman overleeft in een cultuur vol schermen. Twee essays over de plek van literatuur in het publieke leven, De Jong beschouwender.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en toegankelijk
Waar Akyol schrijvers oproept zich weer in het debat te mengen, doet Tommy Wieringa dat zelf: zijn essay gaat over de klimaatcrisis en de toekomstloosheid die die ons bezorgt. Een schrijver die zich wel uitspreekt.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en toegankelijk
Marja Pruis vraagt zich af wat sociale media met onze eigenliefde doen, en ook Akyol kijkt kritisch naar de bubbels waarin schrijvers en lezers zich terugtrekken. Scherpe essays over cultuur van nu.
Akyol mist de polemische schrijver, en Marja Pruis is er een: haar essays gaan over misogynie en sociale pikordes. Een goede tegenhanger voor wie na Generaal zonder leger een schrijver met een mening zoekt.
Zwagerman was zo'n schrijver die zich met alles bemoeide, en in deze essays zwerft hij door kunst, literatuur en popcultuur. Na de klacht van Akyol over de verdwenen dwarsligger lees je hier iemand die het wel deed.
Akyol schrijft over de rol van de schrijver in de samenleving, Rosenboom in een lezing over ondernemerschap in de Nederlandse letteren. Twee korte, gedachtenrijke teksten over literatuur en maatschappij.
Gerard Reve was precies het soort schrijver dat Akyol mist: dwars en publiek omstreden. In deze vier Leidse lezingen uit 1985 vertelt hij over het schrijverschap, met veel ironie.
Woolf vraagt in 1929 waarom zo weinig vrouwen in de literatuurgeschiedenis staan, Akyol in 2020 waarom schrijvers zich uit het debat terugtrekken. Twee essays die kritische vragen stellen over wie er in de literatuur een stem krijgt.
Anne Provoost schrijft een persoonlijk essay over geloof en ongeloof, en mengt zich daarmee in een maatschappelijk gesprek zoals Akyol schrijvers dat toewenst. Bedachtzamer van toon.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en toegankelijk
Hilary Mantel denkt in essays en lezingen na over haar vak, Akyol over de publieke rol van zijn beroepsgroep. Mantel is literairder en persoonlijker, maar ook zij is scherp over wat schrijvers horen te doen.
Waar Akyol de schrijver als publieke figuur bespreekt, laat Rosenboom zien hoe een roman technisch in elkaar zit. Een ander soort essay over literatuur, voor wie wil weten wat er achter het schrijven zit.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en toegankelijk
Annelies Verbeke kijkt in haar Homeruslezing terug op haar gymnasiumtijd met Latijn en Grieks, en zegt daarmee iets over cultuur en onderwijs nu. Net als Generaal zonder leger een korte gelegenheidstekst met een mening.