Het Labyrint is een wereld die zijn bewoners wil doden, en Jemisins continent doet dat met een aarde die steeds opnieuw breekt. Allebei draaien ze om een volk met gevreesde gaven en een hoofdpersoon die ziet hoe zijn mensen worden onderdrukt.
Gedeeld: epische wereld en uitgewerkt magiesysteem
Covenant wordt tegen zijn zin teruggetrokken in een land dat hij beter kent dan hem lief is, zoals Haplo terug moet naar het Labyrint. Donaldson is zwaarder en somberder, maar ook hier draait alles om twijfel aan je eigen trouw.
Gedeeld: epische wereld en uitgewerkt magiesysteem
Een volk dat eeuwenlang onderdrukt is en een wereld die daar de sporen van draagt: Sanderson stelt dezelfde vragen als Dwaalwegen. Het eerste deel van een nieuwe trilogie, dus makkelijker instappen dan bij De Poort des Doods.
Gedeeld: epische wereld en uitgewerkt magiesysteem
In De Poort des Doods draait magie om runen op de huid; Evanby maakt van geschreven spreuken een heel vak. Wie bij Haplo de magie van tekens en symbolen fascinerend vond, vindt hier een frisse uitwerking.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem en epische wereld
Evanby's De vloedvormer heeft net zo'n eigenzinnig magiesysteem als de reeks van Weis en Hickman, en een samenleving die na een oorlog haar eigen keuzes moet maken. Een goede overstap na zes delen Poort des Doods.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, epische wereld en spanning
Haplo moet kiezen tussen zijn heer en wat hij zelf heeft gezien, en ook bij Canavan ontdekt een leerling dat de machtigen niet alles vertellen. Lichter en toegankelijker, en het begin van een reeks.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, meerdere vertellers en epische wereld
Bij May heeft een verwoestende tovenaarsstrijd lang geleden het land getekend, zoals de Sartan Haplo's wereld in stukken braken. Rustiger en meer gericht op de natuur, maar met dezelfde oude schuld op de achtergrond.
Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en langzaam opbouwend
Een held die vastzit in een vloek die zijn hele familie raakt: Tolkien vertelt het zonder uitweg, zoals het Labyrint geen genade kent. Ouder van stijl en tragischer, maar net zo donker als Dwaalwegen.
Ook in Jordans tweede deel moet een held kiezen tussen wat hem is opgedragen en wat hij zelf gelooft. Een groot, uitgebreid avontuur in een wereld met een lange geschiedenis, net als de rijken van De Poort des Doods.
Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en spanning
Zoals Weis haar wereld in aparte rijken opdeelt, laat Kay zijn studenten oversteken naar een wereld waarvan de onze slechts een afspiegeling is. Poëtischer en tragischer, met dezelfde grote vragen over trouw.
Een oude orde van wrede tovenaars die terug wil naar de macht: Gemmell raakt hetzelfde thema als de Patryns die uit hun gevangenis willen breken. Sneller en harder, en goed los te lezen.
Gedeeld: spanning, epische wereld en moreel grijze hoofdpersoon