In Drift weet Nora niet of ze haar eigen ogen kan geloven; Kahlen weet juist precies wat er van haar verwacht wordt en worstelt met wat haar hart wil. Kiera Cass maakt er een zacht, verdrietig liefdesverhaal van aan zee, rustiger dan Fitzpatrick.
Dat een jongen dingen over je weet die hij niet kan weten, maakt Drift unheimisch, en precies dat speelt ook bij Kerstin Gier. Liv beleeft het in dromen die vreemd echt lijken; met een knipoog en een vrolijk nieuw gezin erbij, minder dreigend dan bij Nora.
Wie Nora om haar droge nuchterheid mocht, gaat ook Susannah waarderen: ze verhuist naar de kust van Californië en weigert zich te laten intimideren door wat ze ziet. Meg Cabot laat het luchtiger en geestiger lopen, met een spookverhaal in plaats van Drifts dreiging.
De oudere jongen die in Drift overal opduikt, heeft een verre neef in de Angstaanjager van Michael Grant. Mara staat dichter bij die figuur dan goed voor haar is, en het boek is een stuk grimmiger en korter dan Fitzpatrick, met nauwelijks romantiek.
Drift laat een meisje twijfelen aan haar eigen waarneming; Rose bij Richelle Mead twijfelt nooit aan zichzelf, wel aan de regels van haar school. Fijn als je na Nora een stoerdere heldin zoekt, in een vampieracademie met vaart en een liefde over de grens.
Vond je in Drift het gevoel van een jongen die je al lijkt te kennen het sterkst, dan raakt Fallen dezelfde snaar. Luce zit op een afgesloten internaat met camera's en voelt zich steeds naar een jongen getrokken; donkerder van sfeer en trager dan Fitzpatrick.
Drift laat Nora steeds meer twijfelen aan haar verstand. Cassandra Clare begint op dezelfde plek, bij een meisje dat dingen waarneemt die haar vriend niet ziet, maar kiest daarna voor grote gevechten, snedige grappen en een hele ploeg bondgenoten.
Ergernis die stilletjes aantrekking wordt: dat is de motor van Drift en ook van Hemelse rivalen. Rebecca Ross zet twee ambitieuze schrijvers tegenover elkaar bij een krant, in een land in oorlog; minder bovennatuur en dreiging, meer brieven en weemoed.
Een jongen die meisjes inpalmt als een spel: de vraag of Patch dat doet, zit in Drift, en Wilma Geldof maakt er het hoofdthema van. Tim speelt de player online en daarbuiten; geen bovennatuur, wel een eerlijk en herkenbaar verhaal over aantrekken en kwetsen.
Wie in Drift bleef hangen bij Nora, die haar vader mist en daardoor op haar hoede is, vindt in Evie een verwante ziel. Nicola Yoon schrijft over een meisje dat sinds haar vaders vertrek niet meer in liefde gelooft; warm, realistisch en met een danswedstrijd.
Nora schrijft haar twijfels niet op, Penny wel: in een anoniem blog over school, jongens en paniekaanvallen. Girl online is een rustig, eerlijk verhaal over een eerste liefde, zonder de dreiging van Drift, maar met hetzelfde gevoel van niet weten wie je kunt vertrouwen.