Net als Dreigende heuvels speelt dit in een bezet land op de Balkan tijdens de Tweede Wereldoorlog, tussen ruige bergen en verzetsstrijders. A. den Doolaard kende die streek goed en geeft hem kleur. Een Nederlandse oorlogsroman met dezelfde mix van avontuur en gevaar.
Dreigende heuvels draait om een land dat door de Duitsers wordt overlopen. Johan Op de Beeck kijkt naar België en naar een koning die in het bezette land blijft. Meer paleisintrige dan bergtocht, met dezelfde spanning rond keuzes onder bezetting.
Uris schreef meer oorlogsromans met vaart: in Gezworen kameraden vertelt een sergeant hoe zijn mariniers na Pearl Harbor een eenheid worden. Wie de vlucht door Griekenland goed vond, krijgt hier een andere oorlog in dezelfde directe stijl.
De Amerikaanse schrijver in Dreigende heuvels belandt toevallig in een oorlog; de piloot bij Michener moet er als reservist opnieuw in, boven Korea. Korter, strakker en met meer twijfel, maar net zo dicht op één man die zich moet zien te redden.
Ontsnappen aan de bezetter, uitwijken en improviseren: dat deelt Dreigende heuvels met De Aardappelcentrale. Atte Jongstra zet een Amsterdamse beeldhouwer in de Hongerwinter die met slimme trucs buiten de handen van de Duitsers blijft. Ironischer en Nederlandser dan Uris.
Een gewone burger die midden in een invasie terechtkomt: in Dreigende heuvels een Amerikaanse schrijver in Griekenland, bij Tessa de Loo een Haarlemse weduwe tijdens het Spaanse beleg. Minder vluchten, meer standhouden, met dezelfde ervaring van een land onder de voet gelopen.
Wie in Dreigende heuvels de vaart van de vlucht waardeerde, vindt die bij Harry Sidebottom in de Romeinse tijd. Een Perzisch leger bedreigt het oosten van het rijk en een Romeinse officier moet de verdediging regelen. Meer veldslag dan verzet, met veel actie.
Dreigende heuvels volgt een buitenstaander die zich in een oorlog moet redden. Simon Scarrow doet dat met een lezende paleisjongen die zich ineens bij een Romeins legioen aan de Rijn moet bewijzen. Romeins avontuur met hetzelfde tempo als bij Uris.
Het Griekse verzet uit Dreigende heuvels heeft een Italiaanse tegenhanger bij Calvino, die zelf partizaan was. Hij kijkt door de ogen van een straatjongen die tussen de strijders in de heuvels terechtkomt. Kort, eigenzinnig en verteld op kinderhoogte.
Uris stuurt een buitenstaander de Griekse bergen in; Stefan Brijs blijft in Londen, waar de oorlog via brieven en berichten binnenkomt bij een gezin met een zoon die te graag soldaat wil worden. Een tragere oorlogsroman, met meer oog voor het thuisfront.
Gedeeld: historische setting, oorlog en toegankelijk
Dreigende heuvels laat de Duitse inval zien vanuit een buitenstaander. Yvonne Keuls doet dat vanuit een Haags jongetje in mei 1940. Toegankelijk geschreven, maar met een dreiging die net zo voelbaar is als bij Uris.
Gedeeld: historische setting, oorlog en toegankelijk
Ook bij Gogol trekken mannen door een ruig land en leven ze van de strijd: een kozakkenvader neemt zijn zonen mee naar het kamp aan de steppe. Ouder en feller dan Uris, maar wie van de bergtocht in Griekenland hield, voelt hier dezelfde wildheid.