Na het slot van de Zeis-trilogie wil je nog meer Shusterman, en Gesplitst is zijn andere grote dystopie. Ook daar zitten jonge hoofdpersonen klem in een systeem dat volwassenen hebben bedacht, en verdeelt een harde regel het land.
Gedeeld: meerdere vertellers, snel tempo en spanning
Goddard grijpt in Donder naar de absolute macht, en ook in Prentisstown heerst een man die niemand lijkt te kunnen tegenhouden. Patrick Ness begint zijn trilogie met een jongen die vlucht, in een stem die direct binnenkomt.
Wie van de machtsstrijd in Donder genoot, vindt die terug in het tweede Chaos-boek: Todd en Viola komen klem te zitten tussen twee kampen die elk hun gelijk opeisen. Lees wel eerst Het mes dat niet wijkt.
Gedeeld: meerdere vertellers, moreel grijze hoofdpersoon en spanning
De Cumulus keert zich in Donder af van de mensen; bij Michael Grant willen twee broers de mensheid juist van binnenuit sturen. Snel, technisch en met net zo veel morele twijfel als bij Shusterman.
Gedeeld: meerdere vertellers, snel tempo en spanning
Een strijd die na een verloren ronde doorgaat, met meerdere kampen en weinig echte helden: dat beschrijft Donder, maar ook het tweede BZRK-boek. Begin bij Als waanzin overwint als je de reeks nog niet kent.
Gedeeld: meerdere vertellers, snel tempo en spanning
Een wereld zonder dood is in Donder het eindpunt van een lange weg; in Gever van Lois Lowry is een volmaakte samenleving het beginpunt, tot een jongen de herinneringen krijgt die iedereen kwijt is. Kort, stil en tijdloos.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, psychologisch en spanning
Profeten en dictators vechten in Donder om de macht, en ook Daniëlle Bakhuis schreef over een samenleving in de greep van één groep. Kort en fel, voor wie na Shusterman iets Nederlands zoekt.
Endura ligt op de zeebodem en de toekomst is onzeker; Bavo Dhooge kijkt nog verder vooruit, naar het jaar 2980, met twee jonge stoppers. Duister en snel, met een eigen Vlaamse toon.
Donder laat een onsterfelijke mensheid wankelen; Aline Sax kijkt naar mensen die juist alles kwijt zijn en moeten overleven. Een Vlaamse, veel stillere tegenhanger van Shusterman, met weinig personages en veel kou.
Na de grote finale van Donder is een nieuw begin welkom: De labyrintrenner opent net als Zeis met jongeren die vastzitten in een systeem dat ze niet begrijpen. Meer actie, minder politiek.