Een belegerde stad en een moordenaar die toeslaat terwijl de bommen vallen: Pérez-Reverte deelt die opzet met De wraak van Baudelaire, alleen in Cádiz in 1811. Literair, historisch rijk en net zo duister.
Na Parijs 1870 neemt Van Laerhoven je mee naar Berlijn in 1921, opnieuw met een stad in chaos en een moordenaar in de nacht. Hier is een echte dichter het middelpunt, Paul van Ostaijen, wat het literaire spel nog verder doortrekt.
Philip Kerr zet zijn speurder net als Lefèvre in een stad op de rand van de oorlog: Berlijn in 1938. Bernie Gunther is cynisch, de sfeer is beklemmend en de geschiedenis drukt zwaar op elk onderzoek.
Berlijn in de jaren twintig, verval en armoede op straat, en een jonge Bernie Gunther bij de recherche: Kerr tekent een stad in crisis zoals Van Laerhoven Parijs onder vuur. Historisch nauwkeurig en somber.
Vijf ritueel vermoorde vrouwen in Londen en een rechercheur die diep in een duistere wereld moet afdalen. Mo Hayder is modern in plaats van historisch, maar de symboliek rond de lichamen past bij de versregels van Baudelaire.
Boris Akoenin brengt je naar het Rusland van de negentiende eeuw, waar Erast Fandorin oplichters en erger achtervolgt. Lichter van toon dan Van Laerhoven, maar met dezelfde smaak voor historische decors.
Daniëlle Hermans laat lichamen opduiken in Utrechtse kerken, elk met een symbolische lading, zoals bij Lefèvre de dichtregels bij elk lijk. Een eigentijdse Nederlandse zaak met een flinke dosis geschiedenis.
Arne Dahl laat een moord bij New York lijken op het werk van een Amerikaanse moordenaar die al jaren dood is, zodat het verleden het heden binnendringt. Zoals bij Lefèvre wijst elk lijk naar iets ouders dan de dader zelf.
Henning Mankell laat Wallander in een Zweedse zomer jagen op een dader die steeds weer toeslaat. Geen negentiende eeuw, maar dezelfde opbouw van een rechercheur die een reeks moorden met elkaar moet verbinden.
Tess Gerritsen beschrijft een moordenaar die werkt met de precisie van een arts, en een politie die een patroon moet ontdekken. Modern Boston in plaats van Parijs onder beleg, maar net zo duister en beklemmend.
Een kopie van een antiek wereldwonder op de hoogste plek van Stockholm: bij Arne Dahl zit de dader net zo vol verwijzingen naar de klassieke cultuur als de moordenaar met Baudelaires verzen. Een modern Zweeds team ontcijfert de boodschappen.
Lefèvre leest bij elk lijk een gedicht; in het New York van Jeffery Deaver staat de tekst letterlijk op de slachtoffers geschreven. Een stuk forensischer en sneller, maar met hetzelfde raadsel van een moordenaar die iets wil zeggen.