In De psychiater laat Palmen een vrouw op de bank bij haar psychiater praten, en dat gesprek wordt een zoektocht naar wie ze is. Net zo cerebraal en droog als De wetten, en nog meer gericht op hoe denken en voelen door elkaar lopen.
Tommy Wieringa kijkt in een korte roman naar een huwelijk tussen een gevierde wetenschapper en een veel jongere vrouw. Wie Marie Deniet volgde langs haar zeven mannen, herkent het ongemak van een liefde waarin de een de ander wil verklaren.
Ook bij Jessica Durlacher is de hoofdpersoon een studente die haar identiteit in een man zoekt: Edna Mauskopf bouwt haar leven om Samuel heen. Minder filosofisch dan Palmen, wel even scherp en met humor.
Adriaan van Dis laat een schrijver zich terugtrekken in een afgelegen vallei om na te denken over wie hij is. Waar Marie zichzelf zoekt via anderen, zoekt hij het in de eenzaamheid; net zo bespiegelend als Palmen.
Een jonge vrouw die alleen haar eigen roeping volgt, botst met haar consulent bij de Sociale Dienst. Nicolien Mizee deelt met Palmen de eigenzinnige heldin en de droge humor, in een kleiner en gewoner decor.
Sophie van der Stap schrijft over twee Parijse geliefden, een modeontwerper en een schrijver, die elk een ander idee van liefde hebben. Net als in De wetten leert een jonge vrouw zichzelf kennen door een man, alleen zonder het filosofische spel.
Een stervende keizer die op zijn leven terugkijkt en zoekt naar wat hij werkelijk wist: Marguerite Yourcenar schrijft de ideeënroman in klassieke vorm. Wie bij Palmen genoot van denken als avontuur, vindt hier dezelfde ernst zonder ironie.
Gabriel García Márquez maakt van een liefde die een heel leven duurt een roman over geduld en obsessie. Na de zeven mannen van Marie Deniet is dit het omgekeerde: één man die zijn leven lang op één vrouw wacht.
Een verlegen jonge vrouw zonder naam trouwt met een veel oudere man en moet in zijn huis ontdekken wie ze is naast de eerste vrouw. Daphne du Maurier maakt van die identiteitsvraag spanning; Palmen maakt er filosofie van.
Waar Marie Deniet aan het begin van haar leven zoekt wie ze is, doet Olivia het op haar eenenzeventigste na een lang huwelijk. Griet Op de Beeck schrijft warmer dan Palmen, maar ook bij haar moet een vrouw zichzelf opnieuw uitvinden.
Vijf stemmen die om de beurt vertellen, elk met een eigen manier om naar het leven te kijken, zoals de zeven mannen in De wetten elk een eigen wereldbeeld meebrengen. Griet Op de Beeck is emotioneler en minder speels dan Palmen.
Margriet de Moor laat een boerendochter trouwen met een man uit een rondtrekkende familie, en dat huwelijk wordt een botsing van twee manieren van leven. Net als bij Palmen gaat het om wat een geliefde met je zelfbeeld doet.