Myriam Dachner gaat in De vierde soera twijfelen aan haar buitenlandse geliefde, en Michael Havelock moet geloven dat de vrouw van wie hij houdt een spion is. Ludlum speelt het als grote spionagethriller, Mendes dichter bij huis in de Kempen.
Een vrouw wier leven op zijn kop gaat door de man van wie ze houdt, met een groot bedrijf op de achtergrond: Op eigen gezag deelt die basis met De vierde soera. David Baldacci laat Sidney Archer het in Amerika uitzoeken, Mendes laat Myriam dat in België doen.
Wie in De vierde soera houdt van een internationaal complot dat in een kleine kring begint, vindt bij Frederick Forsyth hetzelfde op wereldschaal. De onderhandelaar is groter en politieker, maar net als bij Mendes zit de dreiging dichter bij de top dan je wilt.
Jo Nesbø laat in Headhunters een gewone man in een web van bedrog vallen, zoals Myriam Dachner in De vierde soera. Het is sneller en zwarter van humor dan Mendes, maar ook hier weet je niet wie je kunt vertrouwen.
Een vrouw die onder druk moet handelen voor wie ze liefheeft: Gabriela in De Oktoberlijst en Myriam, die in De vierde soera haar vader wil vrijpleiten. Jeffery Deaver speelt bovendien met de volgorde van het verhaal, wat het extra verrassend maakt.
Guido Eekhaut is net als Mendes een Vlaamse thrillerschrijver die het gevaar laat beginnen bij iets kleins dat niet klopt. Slender Man speelt in Londen en is griezeliger, maar het tempo en de wendingen liggen dicht bij De vierde soera.
In De vierde soera verandert een nieuwe liefde alles, in Inbraak een inbreker die een jong stel thuis betrapt. Rudy Soetewey schrijft net als Mendes Vlaamse spanning over gewone mensen die ineens in het nauw zitten.
Mendes verweeft in De vierde soera wetenschap, geheimen en een complot rond een onderzoekscentrum, en Dan Brown doet dat in Washington met symbolen en oude genootschappen. Lichter van toon, maar met dezelfde vaart en raadsels.
Ook Zwanenzang begint met iets wetenschappelijks dat niet klopt en groeit uit tot een dreiging voor veel mensen. Franck Thilliez schrijft grimmiger dan Mendes, maar wie de zwendel met kernafval in De vierde soera spannend vond, zit hier goed.
Een geavanceerd onderzoeksinstituut waar dingen gebeuren die niemand mag weten: De vierde soera en Micro hebben dezelfde dreiging achter het laboratoriumglas. Michael Crichton maakt er een avontuur van op Hawaï, Mendes een spionageverhaal in België.
Dick Francis laat net als Mendes een buitenstaander iets ontdekken wat niet klopt, en daarna niet meer loslaten. In Ademnood is het de paardenrennerij, in De vierde soera de kernindustrie, maar het gevoel van één mens tegen een netwerk is hetzelfde.
Wie in De vierde soera genoot van een plot met onverwachte draaien, vindt bij Pierre Lemaitre een thriller die je steeds op het verkeerde been zet. Rollenspel draait om een werkloze man die tot het uiterste gaat, sneller en harder dan Mendes.