Waarom deze past
Een tedere liefde tussen mensen uit twee werelden, en een verhaal waarin muziek en gevoel zwaarder wegen dan techniek: Zangersmeester van Card ligt dicht bij De verre Aarde. Hier geen eilanden maar een keizershof vol intriges.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Ook van Clarke en net zo vredig: een jonge man van een verre kolonie bezoekt de oude aarde, en Clarke neemt de tijd om twee levenswijzen naast elkaar te zetten. Bijna zonder schurken, met veel ruimte voor verwondering.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en spanning
Waarom deze past
Wie op Thalassa de botsing tussen twee manieren van leven mooi vond, vindt bij H.G. Wells een bioloog uit een vredige toekomst die droomt dat hij een gewoon Engels leven leidt. Een liefdevol en kritisch boek over wat de mensheid zou kunnen worden.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Op de planeet van Rissan is de band met de aarde al lang verbroken en hebben de nakomelingen van kolonisten hun eigen samenleving opgebouwd, zoals op Thalassa. Wim Gijsen schrijft warm en ingetogen over verlies en een nieuw begin.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Een bezoeker van elders die een vreedzame cultuur leert kennen en zich afvraagt wat haar komst daar verandert: zo staat de bemanning op Thalassa, en zo staat Sutty op Aka. Le Guin is stiller en filosofischer.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en spanning
Waarom deze past
Een kleine gemeenschap die na het verdwijnen van de massa haar eigen rustige leven leidt: Simak schildert een aarde die op Thalassa lijkt, kalm en bedachtzaam. Een goed boek voor wie de knusse kant van De verre Aarde koestert.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
De verre Aarde begint met het einde van onze planeet, en Silverberg schrijft over een aarde die zo oud is dat haar glorie lang voorbij is. Kort, lyrisch en weemoedig, met dezelfde rust als Clarke.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Clifford D. Simak
Waarom deze past
Een man die in alle stilte gasten van verre werelden ontvangt: Ruimtestation op aarde heeft de vriendelijke, kalme toon die De verre Aarde ook zo prettig maakt. Simak houdt het klein en menselijk, met een vleugje weemoed.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Ray Bradbury
Waarom deze past
De korte verhalen van Bradbury wisselen tussen sterren en gewone levens, zoals Clarke de grote reis afwisselt met een liefde op een eiland. De gouden appels van de zon is emotioneel en literair, en leest in kleine porties.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Liu Cixin
Waarom deze past
Beide boeken laten mensen ver in de toekomst ontwaken uit een lange slaap en kijken met hen naar wat er van de mensheid is geworden. Liu is groter, kouder en spannender; Clarke milder, maar de weemoed om een verloren thuis delen ze.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Werelden net naast de onze, beschreven met aandacht voor kleine menselijke gevoelens: de verhalen van Auke Hulst passen bij wie De verre Aarde vooral om de mensen las. Nederlands, literair en soms ontroerend.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Een kleine gemeenschap die na een wereldwijde ramp opnieuw begint: Deon Meyer maakt van dat idee in Koorts een spannend en emotioneel verhaal over het opbouwen van een nieuwe samenleving. Ruiger dan Clarke, maar met dezelfde hoop.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
